vituperatrix

Latin

Etymology

    From vituperō, vituperātum (“to scold, blame”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

    Noun

    vituperātrīx f (genitive vituperātrīcis, masculine vituperātor); third declension

    1. female equivalent of vituperātor

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative vituperātrīx vituperātrīcēs
    genitive vituperātrīcis vituperātrīcum
    dative vituperātrīcī vituperātrīcibus
    accusative vituperātrīcem vituperātrīcēs
    ablative vituperātrīce vituperātrīcibus
    vocative vituperātrīx vituperātrīcēs

    Descendants

    • French: vitupératrice