ura

See also: Appendix:Variations of "ura" and ură

Translingual

Etymology

Clipping of English Urarina.

Symbol

ura

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Urarina.

See also

Albanian

Noun

ura

  1. inflection of urë:
    1. definite nominative singular
    2. indefinite nominative/accusative plural

Baliledo

Etymology

From Proto-Malayo-Polynesian *quzan, from Proto-Austronesian *quzaN.

Noun

ura

  1. rain

Further reading

Basque

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

ura

  1. absolutive singular of ur

Darumbal

Noun

ura

  1. navel, umbilicus

References

  • Angela Terrill (2002), Dharumbal: the language of Rockhampton, Australia (Pacific Linguistics; 525)‎[1], Canberra: Australian National University Research School of Pacific and Asian Studies, →ISBN, page 60.

Fijian

Etymology

From Proto-Central Pacific *qura, from Proto-Oceanic *quraŋ, from Proto-Eastern Malayo-Polynesian *qudaŋ, from Proto-Central-Eastern Malayo-Polynesian *qudaŋ, from Proto-Malayo-Polynesian *qudaŋ, from Proto-Austronesian *qudaŋ.

Noun

ura

  1. prawn, shrimp (any crustaceans of the suborder Dendrobranchiata)
    Sa vidi na ura.
    The prawns are jumping.
    Era yacia na ura ena lawa.
    They're netting prawns with a hand-net.

Derived terms

  • moce vakaura (“to sleep lightly, ready to spring into action”, literally “sleep like a prawn”) (idiom)
  • sega ni ura me sa tei damu (“where there's smoke there's fire”, literally “no prawn just turns red”) (idiom)
  • taga na ura (“to net prawns”)
  • ura buta (“naturally red prawns (sacred species)”)
  • ura dina (“true prawn (Macrobrachium lar)”)
  • ura ivi (“very small prawn”)
  • ura kei Ra saqa (“tiger prawn (Penaeus monodon)”)
  • ura tu (“king-sized prawn”)
  • urata (“banded prawn-killer, slipper lobster”)
  • urau (“crayfish, spiny lobster”)
  • yaci na ura (“to net prawns”)

See also

  • moci (“tiny shrimp”)
  • urau (“crayfish, spiny lobster”)

References

  • Gatty, Ronald (2009), “ura”, in Fijian–English Dictionary‎[2], Suva, Fiji: Ronald Gatty, →ISBN, pages 284–5

Finnish

Etymology

From Proto-Finnic *ura, from Proto-Finno-Permic *ura. Related to Karelian ura, Udmurt [script needed] (i̮ri̮-).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈurɑ/, [ˈurɑ̝]
  • Rhymes: -urɑ
  • Syllabification(key): u‧ra
  • Hyphenation(key): ura

Noun

ura

  1. track, groove, rut, trail, furrow (mark in the form of a groove or long, narrow depression left by something that has passed along)
    Synonym: jälki
  2. groove, slot, score (long, narrow channel or depression)
    Synonyms: uurre, vako
  3. career (an individual’s work and life roles over their lifespan)
    Synonym: työura
  4. (mathematics) locus (set of all points whose coordinates satisfy a given equation or condition)

Declension

Inflection of ura (Kotus type 10/koira, no gradation)
nominative ura urat
genitive uran urien
partitive uraa uria
illative uraan uriin
singular plural
nominative ura urat
accusative nom. ura urat
gen. uran
genitive uran urien
urain rare
partitive uraa uria
inessive urassa urissa
elative urasta urista
illative uraan uriin
adessive uralla urilla
ablative uralta urilta
allative uralle urille
essive urana urina
translative uraksi uriksi
abessive uratta uritta
instructive — urin
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of ura (Kotus type 10/koira, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative urani urani
accusative nom. urani urani
gen. urani
genitive urani urieni
uraini rare
partitive uraani uriani
inessive urassani urissani
elative urastani uristani
illative uraani uriini
adessive urallani urillani
ablative uraltani uriltani
allative uralleni urilleni
essive uranani urinani
translative urakseni urikseni
abessive urattani urittani
instructive — —
comitative — urineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative urasi urasi
accusative nom. urasi urasi
gen. urasi
genitive urasi uriesi
uraisi rare
partitive uraasi uriasi
inessive urassasi urissasi
elative urastasi uristasi
illative uraasi uriisi
adessive urallasi urillasi
ablative uraltasi uriltasi
allative urallesi urillesi
essive uranasi urinasi
translative uraksesi uriksesi
abessive urattasi urittasi
instructive — —
comitative — urinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative uramme uramme
accusative nom. uramme uramme
gen. uramme
genitive uramme uriemme
uraimme rare
partitive uraamme uriamme
inessive urassamme urissamme
elative urastamme uristamme
illative uraamme uriimme
adessive urallamme urillamme
ablative uraltamme uriltamme
allative urallemme urillemme
essive uranamme urinamme
translative uraksemme uriksemme
abessive urattamme urittamme
instructive — —
comitative — urinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative uranne uranne
accusative nom. uranne uranne
gen. uranne
genitive uranne urienne
urainne rare
partitive uraanne urianne
inessive urassanne urissanne
elative urastanne uristanne
illative uraanne uriinne
adessive urallanne urillanne
ablative uraltanne uriltanne
allative urallenne urillenne
essive urananne urinanne
translative uraksenne uriksenne
abessive urattanne urittanne
instructive — —
comitative — urinenne
third-person possessor
singular plural
nominative uransa uransa
accusative nom. uransa uransa
gen. uransa
genitive uransa uriensa
urainsa rare
partitive uraansa uriaan
uriansa
inessive urassaan
urassansa
urissaan
urissansa
elative urastaan
urastansa
uristaan
uristansa
illative uraansa uriinsa
adessive urallaan
urallansa
urillaan
urillansa
ablative uraltaan
uraltansa
uriltaan
uriltansa
allative uralleen
urallensa
urilleen
urillensa
essive uranaan
uranansa
urinaan
urinansa
translative urakseen
uraksensa
urikseen
uriksensa
abessive urattaan
urattansa
urittaan
urittansa
instructive — —
comitative — urineen
urinensa

Derived terms

Further reading

Hungarian

Etymology

úr +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈurɒ]
  • Hyphenation: ura

Noun

ura

  1. third-person singular single-possession possessive of úr

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative ura —
accusative urát —
dative urának —
instrumental urával —
causal-final uráért —
translative urává —
terminative uráig —
essive-formal uraként —
essive-modal urául —
inessive urában —
superessive urán —
adessive uránál —
illative urába —
sublative urára —
allative urához —
elative urából —
delative uráról —
ablative urától —
non-attributive
possessive – singular
uráé —
non-attributive
possessive – plural
uráéi —

Istriot

Etymology

From Latin hōra. Cognate with Sicilian ura.

Noun

ura f (plural ure)

  1. hour

Japanese

Romanization

ura

  1. Rōmaji transcription of うら

Kikuyu

Pronunciation

  • IPA(key): /ù.ɾá/

Verb

ura (infinitive kuura)

  1. discharge, bleed
  2. rain
  3. leak

Latin

Participle

ūra

  1. inflection of ūrus:
    1. nominative/vocative feminine singular
    2. nominative/accusative/vocative neuter plural

Participle

ūrā

  1. ablative feminine singular of ūrus

Māori

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈura/ [ˈʉɾɐ]

Etymology 1

From Proto-Polynesian *qura, from Proto-Oceanic *quraŋ (compare with Fijian ura), from Proto-Malayo-Polynesian *qudaŋ (compare with Javanese urang, Malay udang, Tagalog ulang), from Proto-Austronesian *qudaŋ.

Noun

ura

  1. krill (small marine crustacean)
  2. whalefeed, Munida gregaria
  3. shrimp (decapod crustacean)
Derived terms

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

ura

  1. (stative) to glow, to be glowing
Derived terms

Further reading

  • John C. Moorfield (2011), “ura”, in Te Aka: Māori–English, English–Māori Dictionary and Index, 3rd edition, Longman/Pearson Education New Zealand, →ISBN

Middle English

Determiner

ura

  1. alternative form of oure (“our”)

Norwegian Bokmål

Alternative forms

Noun

ura n

  1. definite plural of ur

Norwegian Nynorsk

Noun

ura n

  1. definite plural of ur

Old English

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈuː.rɑ/

Determiner

ūra

  1. nominative/accusative feminine plural of ūre

Pali

Alternative forms

Noun

ura m

  1. Interpretation of many of the inflectional forms of uras (“breast”)

Noun

ura

  1. vocative singular of uras (“breast”)

References

  • Pali Text Society (1921–1925), “ura”, in Pali-English Dictionary‎, London: Chipstead

Quechua

Etymology

Borrowed from Spanish hora (“hour”).

Noun

ura

  1. hour

Declension

Declension of ura
singular plural
nominative ura urakuna
accusative urata urakunata
dative uraman urakunaman
genitive urap urakunap
locative urapi urakunapi
terminative urakama urakunakama
ablative uramanta urakunamanta
instrumental urawan urakunawan
comitative urantin urakunantin
abessive urannaq urakunannaq
comparative urahina urakunahina
causative urarayku urakunarayku
benefactive urapaq urakunapaq
associative urapura urakunapura
distributive uranka urakunanka
exclusive uralla urakunalla
Possessive forms of ura
ñuqap - first-person singular
ñuqap (my) singular plural
nominative uray uraykuna
accusative urayta uraykunata
dative urayman uraykunaman
genitive uraypa uraykunap
locative uraypi uraykunapi
terminative uraykama uraykunakama
ablative uraymanta uraykunamanta
instrumental uraywan uraykunawan
comitative uraynintin uraykunantin
abessive urayninnaq uraykunannaq
comparative urayhina uraykunahina
causative urayrayku uraykunarayku
benefactive uraypaq uraykunapaq
associative uraypura uraykunapura
distributive urayninka uraykunanka
exclusive uraylla uraykunalla
qampa - second-person singular
qampa (your) singular plural
nominative urayki uraykikuna
accusative uraykita uraykikunata
dative uraykiman uraykikunaman
genitive uraykipa uraykikunap
locative uraykipi uraykikunapi
terminative uraykikama uraykikunakama
ablative uraykimanta uraykikunamanta
instrumental uraykiwan uraykikunawan
comitative uraykintin uraykikunantin
abessive uraykinnaq uraykikunannaq
comparative uraykihina uraykikunahina
causative uraykirayku uraykikunarayku
benefactive uraykipaq uraykikunapaq
associative uraykipura uraykikunapura
distributive uraykinka uraykikunanka
exclusive uraykilla uraykikunalla
paypa - third-person singular
paypa (his/her/its) singular plural
nominative uran urankuna
accusative uranta urankunata
dative uranman urankunaman
genitive uranpa urankunap
locative uranpi urankunapi
terminative urankama urankunakama
ablative uranmanta urankunamanta
instrumental uranwan urankunawan
comitative uranintin urankunantin
abessive uranninnaq urankunannaq
comparative uranhina urankunahina
causative uranrayku urankunarayku
benefactive uranpaq urankunapaq
associative uranpura urankunapura
distributive uraninka urankunanka
exclusive uranlla urankunalla
ñuqanchikpa - first-person inclusive plural
ñuqanchikpa (our(incl)) singular plural
nominative uranchik uranchikkuna
accusative uranchikta uranchikkunata
dative uranchikman uranchikkunaman
genitive uranchikpa uranchikkunap
locative uranchikpi uranchikkunapi
terminative uranchikkama uranchikkunakama
ablative uranchikmanta uranchikkunamanta
instrumental uranchikwan uranchikkunawan
comitative uranchiknintin uranchikkunantin
abessive uranchikninnaq uranchikkunannaq
comparative uranchikhina uranchikkunahina
causative uranchikrayku uranchikkunarayku
benefactive uranchikpaq uranchikkunapaq
associative uranchikpura uranchikkunapura
distributive uranchikninka uranchikkunanka
exclusive uranchiklla uranchikkunalla
ñuqaykup - first-person exclusive plural
ñuqaykup (our(excl)) singular plural
nominative urayku uraykukuna
accusative uraykuta uraykukunata
dative uraykuman uraykukunaman
genitive uraykupa uraykukunap
locative uraykupi uraykukunapi
terminative uraykukama uraykukunakama
ablative uraykumanta uraykukunamanta
instrumental uraykuwan uraykukunawan
comitative uraykuntin uraykukunantin
abessive uraykunnaq uraykukunannaq
comparative uraykuhina uraykukunahina
causative uraykurayku uraykukunarayku
benefactive uraykupaq uraykukunapaq
associative uraykupura uraykukunapura
distributive uraykunka uraykukunanka
exclusive uraykulla uraykukunalla
qamkunap - second-person plural
qamkunap (your(pl)) singular plural
nominative uraykichik uraykichikkuna
accusative uraykichikta uraykichikkunata
dative uraykichikman uraykichikkunaman
genitive uraykichikpa uraykichikkunap
locative uraykichikpi uraykichikkunapi
terminative uraykichikkama uraykichikkunakama
ablative uraykichikmanta uraykichikkunamanta
instrumental uraykichikwan uraykichikkunawan
comitative uraykichiknintin uraykichikkunantin
abessive uraykichikninnaq uraykichikkunannaq
comparative uraykichikhina uraykichikkunahina
causative uraykichikrayku uraykichikkunarayku
benefactive uraykichikpaq uraykichikkunapaq
associative uraykichikpura uraykichikkunapura
distributive uraykichikninka uraykichikkunanka
exclusive uraykichiklla uraykichikkunalla
paykunap - third-person plural
paykunap (their) singular plural
nominative uranku urankukuna
accusative urankuta urankukunata
dative urankuman urankukunaman
genitive urankupa urankukunap
locative urankupi urankukunapi
terminative urankukama urankukunakama
ablative urankumanta urankukunamanta
instrumental urankuwan urankukunawan
comitative urankuntin urankukunantin
abessive urankunnaq urankukunannaq
comparative urankuhina urankukunahina
causative urankurayku urankukunarayku
benefactive urankupaq urankukunapaq
associative urankupura urankukunapura
distributive urankunka urankukunanka
exclusive urankulla urankukunalla

Synonyms

Adjective

ura

  1. lower

Preposition

ura

  1. under

Rapa Nui

Etymology

From Proto-Polynesian *qura, from Proto-Oceanic *quraŋ, from Proto-Malayo-Polynesian *qudaŋ, from Proto-Austronesian *qudaŋ.

Noun

ura

  1. lobster (crustacean)

Romanian

Etymology 1

    Inherited from Latin ōrāre.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈra/
    • Rhymes: -a

    Verb

    a ura (third-person singular present urează, past participle urat) 1st conjugation

    1. to wish, bid
    2. to congratulate
    3. to go house to house reciting songs on New Year's
    4. (obsolete) to orate, speak publicly to convince, move or stir others, or to bless
    Conjugation
    Derived terms

    Etymology 2

    Form of ură.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈu.ra/
    • Rhymes: -ura

    Noun

    ura f

    1. definite nominative/accusative singular of ură

    Etymology 3

      Borrowed from French hourra.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈu.ra/
      • Rhymes: -ura

      Interjection

      ura

      1. hooray

      Romansh

      Alternative forms

      Etymology

      From Latin hōra (“hour”), from Ancient Greek ὥρα (hṓra, “time, season, year”).

      Noun

      ura f (plural uras)

      1. (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Sutsilvan, Puter, Vallader) time, hour
      • (Rumantsch Grischun, Puter, Vallader) temp, (Sursilvan) temps, (Sutsilvan, Surmiran) taimp, (Sutsilvan) tains
      • (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Surmiran) peda, (Sutsilvan) peada, (Puter, Vallader) peida

      Serbo-Croatian

      Etymology

      Borrowed from German Uhr, from Latin hōra.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ûra/
      • Hyphenation: u‧ra

      Noun

      ȕra f (Cyrillic spelling у̏ра)

      1. (regional) hour (of time)
        • early 16th century, Marko Marulić, Dobri nauci:
          Čin dobro, ne pristaj, kad ne moreš znati
          dan, uru ni hip taj kad će te sazvati.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 1551, Marin Držić, Dundo maroje, Act 2, scene 8, Tripče's monologue:
          Ostavio me je na voštariju; jesu dvije ure jer je prošlo brijeme od objeda
          (please add an English translation of this quotation)
        • 1684, Pavao Ritter Vitezović, Odiljenje sigetsko:
          s družinom mi tvojom zadnja ura bije,
          nad glavom se mojom turska sablja vije.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 1759, Antun Kanižlić, Sveta Rožalija:
          Sad opet zašutim, i da višje nije
          od po noći ćutim, koja ura bije.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 1879, August Šenoa, Prosjak Luka:
          Sad odbi na tornju deveta ura.
          (please add an English translation of this quotation)
        • 1899, Josip Eugen Tomić, Melita:
          Ustajao je zimi i ljeti u isto doba, uvijek u pet ura jutra, pa bi se odmah i odjeo.
          (please add an English translation of this quotation)
      2. (regional) a clock, watch
      3. (regional, by extension) time, period
        • early 20th century, Milan Begović, Giga Barićeva:
          Najednom izvuče direktor svoj sat, i kao da prekida probu, kad je došla ura ručka, vikne...
          (please add an English translation of this quotation)

      Declension

      Declension of ura
      singular plural
      nominative ura ure
      genitive ure ȗrā
      dative uri urama
      accusative uru ure
      vocative uro ure
      locative uri urama
      instrumental urom urama

      Synonyms

      Sicilian

      Etymology

      From Latin hōra. Cognate with Italian ora, Istriot ura.

      Noun

      ura f (plural uri)

      1. hour

      Slovene

      Etymology 1

      Ultimately from Latin hōra.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ùːra/, /úːra/

      Noun

      ūra f

      1. hour (time period of sixty minutes)
      Declension
      Unknown tone or non-tonal
      The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
      Feminine, a-stem
      nom. sing. úra
      gen. sing. úre
      singular dual plural
      nominative
      (imenovȃlnik)
      úra úri úre
      genitive
      (rodȋlnik)
      úre úr úr
      dative
      (dajȃlnik)
      úri úrama úram
      accusative
      (tožȋlnik)
      úro úri úre
      locative
      (mẹ̑stnik)
      úri úrah úrah
      instrumental
      (orọ̑dnik)
      úro úrama úrami

      Etymology 2

      Ultimately from the same source as Etymology 1.

      Pronunciation

      • IPA(key): /úːra/

      Noun

      ȗra f

      1. clock, timepiece
      Declension
      Unknown tone or non-tonal
      The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
      Feminine, a-stem
      nom. sing. úra
      gen. sing. úre
      singular dual plural
      nominative
      (imenovȃlnik)
      úra úri úre
      genitive
      (rodȋlnik)
      úre úr úr
      dative
      (dajȃlnik)
      úri úrama úram
      accusative
      (tožȋlnik)
      úro úri úre
      locative
      (mẹ̑stnik)
      úri úrah úrah
      instrumental
      (orọ̑dnik)
      úro úrama úrami

      Spanish

      Noun

      ura f (plural uras)

      1. (Argentina) pussy; snatch

      Further reading

      Tetelcingo Nahuatl

      Etymology

      Borrowed from Spanish hora.

      Noun

      ura

      1. hour

      References

      • Brewer, Forrest; Brewer, Jean G. (1962), Vocabulario mexicano de Tetelcingo, Morelos, segunda impresión edition, México, D.F.: Instituto Lingüístico de Verano, published 1971, page 245

      Veps

      Etymology

      Borrowed from Russian ура́ (urá).

      Noun

      ura

      1. hurrah, hooray

      Inflection

      Inflection of ura (inflection type 6/kuva)
      nominative sing. ura
      genitive sing. uran
      partitive sing. urad
      partitive plur. —
      singular plural
      nominative ura —
      accusative uran —
      genitive uran —
      partitive urad —
      essive-instructive uran —
      translative uraks —
      inessive uras —
      elative uraspäi —
      illative uraha —
      adessive ural —
      ablative uralpäi —
      allative urale —
      abessive urata —
      comitative uranke —
      prolative uradme —
      approximative I uranno —
      approximative II urannoks —
      egressive urannopäi —
      terminative I urahasai —
      terminative II uralesai —
      terminative III urassai —
      additive I urahapäi —
      additive II uralepäi —

      References

      • Zajceva, N. G.; Mullonen, M. I. (2007), “ура”, in Uz’ venä-vepsläine vajehnik / Novyj russko-vepsskij slovarʹ [New Russian–Veps Dictionary]‎[4], Petrozavodsk: Periodika