ubijacz

Polish

Etymology

    From ubijać + -acz.[1] First attested in 1814, but in common usage only as of 1852.[2][3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈbi.jat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ijat͡ʂ
    • Syllabification: u‧bi‧jacz

    Noun

    ubijacz m inan

    1. whisk; whip; dasher (device for whipping foam, cream, etc.)
    2. (obsolete, construction) compactor (compacting machine)

    Declension

    Declension of ubijacz
    singular plural
    nominative ubijacz ubijacze
    genitive ubijacza ubijaczy, ubijaczów1
    dative ubijaczowi ubijaczom
    accusative ubijacz ubijacze
    instrumental ubijaczem ubijaczami
    locative ubijaczu ubijaczach
    vocative ubijaczu ubijacze

    1Rare.

    Noun

    ubijacz m pers

    1. (construction) compactor (worker operating a compacting machine or employed in compacting paving stones)

    Declension

    Declension of ubijacz
    singular plural
    nominative ubijacz ubijacze
    genitive ubijacza ubijaczy, ubijaczów
    dative ubijaczowi ubijaczom
    accusative ubijacza ubijaczy, ubijaczów
    instrumental ubijaczem ubijaczami
    locative ubijaczu ubijaczach
    vocative ubijaczu ubijacze

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “ubijacz”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “ubiiacz”, in Słownik języka polskiego
    3. ^ Ziemianin : pismo poświęcone rolnictwu i przemysłowi (in Polish), volume 3, number 7, April 1852, page 273

    Further reading