tranzit

Romanian

Etymology

    Borrowed from French transit, a learned borrowing from Latin trānsitus.

    Noun

    tranzit n (plural tranzituri)

    1. transit

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative tranzit tranzitul tranzituri tranziturile
    genitive-dative tranzit tranzitului tranzituri tranziturilor
    vocative tranzitule tranziturilor

    Serbo-Croatian

    Etymology

      Borrowed from German Transit, from Latin trānsitus.

      Pronunciation

      • IPA(key): /trǎnziːt/
      • Hyphenation: tran‧zit

      Noun

      trànzīt m inan (Cyrillic spelling тра̀нзӣт)

      1. transit

      Declension

      Declension of tranzit
      singular plural
      nominative trànzīt tranziti
      genitive tranzíta tranzita
      dative tranzitu tranzitima
      accusative tranzit tranzite
      vocative tranzite tranziti
      locative tranzitu tranzitima
      instrumental tranzitom tranzitima

      References

      • “tranzit”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026