transfigurare
See also: transfiguraré
Latin
Verb
trānsfigūrāre
- inflection of trānsfigūrō:
- present active infinitive
- second-person singular present passive imperative/indicative
Verb
trānsfigūrāre
- inflection of trānsfigūrō:
- present active infinitive
- second-person singular present passive imperative
Romanian
Etymology
Etymology tree
Latin trānsfigūrāre
Romanian transfigura
Romanian -re
Romanian transfigurare
From transfigura + -re.
Noun
transfigurare f (plural transfigurări)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | transfigurare | transfigurarea | transfigurări | transfigurările |
| genitive-dative | transfigurări | transfigurării | transfigurări | transfigurărilor |
| vocative | transfigurare, transfigurareo | transfigurărilor | ||
Spanish
Verb
transfigurare
- first/third-person singular future subjunctive of transfigurar