tacair

Irish

Etymology

From tacar (“gleaning, gathering”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈt̪ˠɑkəɾʲ/, /ˈt̪ˠakəɾʲ/

Verb

tacair (present analytic tacraíonn, future analytic tacróidh, verbal noun tacar, past participle tacartha) (rare)

  1. to gather
    Synonyms: cruinnigh, bailigh
  2. to glean
    Synonyms: cnuasaigh, diasraigh

Conjugation

Conjugation of tacair (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tacraím tacraíonn tú;
tacraír†
tacraíonn sé, sí tacraímid;
tacraíonn muid
tacraíonn sibh tacraíonn siad;
tacraíd†
a thacraíonn; a thacraíos tacraítear
past thacair mé; thacraíos thacair tú; thacraís thacair sé, sí thacraíomar; thacair muid thacair sibh; thacraíobhair thacair siad; thacraíodar a thacair tacraíodh
past habitual thacraínn /
tacraínn‡
thacraíteá /
tacraíteá‡
thacraíodh sé, sí /
tacraíodh sé, sí‡
thacraímis; thacraíodh muid /
tacraímis‡; tacraíodh muid‡
thacraíodh sibh /
tacraíodh sibh‡
thacraídís; thacraíodh /
tacraídís‡; tacraíodh siad‡
a thacraíodh thacraítí /
tacraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tacróidh mé;
tacród;
tacróchaidh mé†
tacróidh tú;
tacróir†;
tacróchaidh tú†
tacróidh sé, sí;
tacróchaidh sé, sí†
tacróimid;
tacróidh muid;
tacróchaimid†;
tacróchaidh muid†
tacróidh sibh;
tacróchaidh sibh†
tacróidh siad;
tacróid†;
tacróchaidh siad†
a thacróidh; a thacrós; a thacróchaidh†; a thacróchas† tacrófar; tacróchar†
conditional thacróinn; thacróchainn† /
tacróinn‡; tacróchainn†‡
thacrófá; thacróchthᆠ/
tacrófá‡; tacróchthᆇ
thacródh sé, sí; thacróchadh sé, s토/
tacródh sé, sí‡; tacróchadh sé, s톇
thacróimis; thacródh muid; thacróchaimis†; thacróchadh muid† /
tacróimis‡; tacródh muid‡; tacróchaimis†‡; tacróchadh muid†‡
thacródh sibh; thacróchadh sibh† /
tacródh sibh‡; tacróchadh sibh†‡
thacróidís; thacródh siad; thacróchaidís†; thacróchadh siad† /
tacróidís‡; tacródh siad‡; tacróchaidís†‡; tacróchadh siad†‡
a thacródh; a thacróchadh† thacrófaí; thacróchtha토/
tacrófaí‡; tacróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtacraí mé;
go dtacraíod†
go dtacraí tú;
go dtacraír†
go dtacraí sé, sí go dtacraímid;
go dtacraí muid
go dtacraí sibh go dtacraí siad;
go dtacraíd†
— go dtacraítear
past dá dtacraínn dá dtacraíteá dá dtacraíodh sé, sí dá dtacraímis;
dá dtacraíodh muid
dá dtacraíodh sibh dá dtacraídís;
dá dtacraíodh siad
— dá dtacraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tacraím tacair tacraíodh sé, sí tacraímis tacraígí;
tacraídh†
tacraídís — tacraítear
past participle tacartha
verbal noun tacar

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

tacair

  1. inflection of tacar:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of tacair
radical lenition eclipsis
tacair thacair dtacair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading