supino

See also: Supino and šupino

Italian

Etymology

From Latin supīnus.

Pronunciation

  • IPA(key): /suˈpi.no/
  • Rhymes: -ino
  • Hyphenation: su‧pì‧no

Adjective

supino (feminine supina, masculine plural supini, feminine plural supine)

  1. on one's back; supine

Noun

supino m (plural supini)

  1. (grammar) supine

Further reading

  • “supino1”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026
  • “supino2”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Latin

Etymology

    From supīnus + -ō.

    Pronunciation

    Verb

    supīnō (present infinitive supīnāre, perfect active supīnāvī, supine supīnātum); first conjugation (poetic, later in post-Augustan prose)

    1. to bend, turn or lay backwards
      • c. 45 CE – 96 CE, Statius, Thebais 6.788–791:
        agit toto cedentem feruidus aruo
        praecipitatque retro iuuenem atque in terga supinat,
        dentibus horrendum stridens, geminatque rotatas
        multiplicatque manus.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 95 CE, Quintilianus, Institutio oratoria 11.3.100:
        Est admiration conveniens ille gestus, quo manus modice supinata ac per singulos a minimo collecta digitos redeunte flexu simul explicatur atque convertitur.
        (please add an English translation of this quotation)
    2. to place, put, or throw a person or thing on its back
      • c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 2.259–261:
        Hīs animaduersīs terram multō ante mementō
        excoquere et magnōs scrobibus concīdere montīs,
        ante supīnātās Aquilōnī ostendere glaebās
        quam laetum infodiās uītis genus.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 65 CE, Seneca Minor, Epistulae morales ad Lucilium 20.121.8:
        Nullum tormentum sentit supinata testudo, inquieta est tamendesiderio naturalis status nec ante desinit niti, quatere se, quam in pedesconstitit.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 9.40:
        Nec ille, ut primum humi supinatus est, vel repugnare vel omnino munire se potuit, sed plane identidem comminabatur, si surrexisset, sese concisurum eum machaera sua frustatim.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Derived terms

    Adjective

    supīnō

    1. dative/ablative masculine/neuter singular of supīnus

    Further reading

    • “sŭpīno”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “supīnō”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “sŭpīno”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • (ambiguous) to raise the hands to heaven (attitude of prayer): (supinas) manus ad caelum tendere

    Portuguese

    Etymology

      Derived from Latin supīnus.

      Pronunciation

      • (Brazil) IPA(key): /suˈpĩ.nu/

      • Hyphenation: su‧pi‧no

      Adjective

      supino (feminine supina, masculine plural supinos, feminine plural supinas)

      1. supine (lying on its back)

      Noun

      supino m (plural supinos)

      1. (grammar) supine (type of verbal noun found in Latin)
      2. (weightlifting) bench press (exercise preformed by pushing a barbell while lying on a bench)

      Further reading

      Spanish

      Etymology

        Derived from Latin supīnus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /suˈpino/ [suˈpi.no]
        • Rhymes: -ino
        • Syllabification: su‧pi‧no

        Adjective

        supino (feminine supina, masculine plural supinos, feminine plural supinas)

        1. supine

        Derived terms

        Further reading