supinatus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sʊ.piːˈnaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [su.piˈnaː.tus]
Participle
supīnātus (feminine supīnāta, neuter supīnātum); first/second-declension participle
- perfect passive participle of supīnō
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | supīnātus | supīnāta | supīnātum | supīnātī | supīnātae | supīnāta | |
| genitive | supīnātī | supīnātae | supīnātī | supīnātōrum | supīnātārum | supīnātōrum | |
| dative | supīnātō | supīnātae | supīnātō | supīnātīs | |||
| accusative | supīnātum | supīnātam | supīnātum | supīnātōs | supīnātās | supīnāta | |
| ablative | supīnātō | supīnātā | supīnātō | supīnātīs | |||
| vocative | supīnāte | supīnāta | supīnātum | supīnātī | supīnātae | supīnāta | |