stróic

See also: stroić

Irish

Alternative forms

  • stróc

Etymology

From English stroke.

Pronunciation

  • IPA(key): /sˠt̪ˠɾˠoːc/

Verb

stróic (present analytic stróiceann, future analytic stróicfidh, verbal noun stróiceadh, past participle stróicthe)

  1. to tear, rend

Conjugation

Conjugation of stróic (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present stróicim stróiceann tú;
stróicir†
stróiceann sé, sí stróicimid; stróiceann muid stróiceann sibh stróiceann siad;
stróicid†
a stróiceann; a stróiceas stróictear
past stróic mé; stróiceas stróic tú; stróicis stróic sé, sí stróiceamar; stróic muid stróic sibh; stróiceabhair stróic siad; stróiceadar a stróic stróiceadh
past habitual stróicinn stróicteá stróiceadh sé, sí stróicimis; stróiceadh muid stróiceadh sibh stróicidís; stróiceadh siad a stróiceadh stróictí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future stróicfidh mé;
stróicfead
stróicfidh tú;
stróicfir†
stróicfidh sé, sí stróicfimid;
stróicfidh muid
stróicfidh sibh stróicfidh siad;
stróicfid†
a stróicfidh; a stróicfeas stróicfear
conditional stróicfinn stróicfeá stróicfeadh sé, sí stróicfimis; stróicfeadh muid stróicfeadh sibh stróicfidís; stróicfeadh siad a stróicfeadh stróicfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go stróice mé;
go stróicead†
go stróice tú;
go stróicir†
go stróice sé, sí go stróicimid;
go stróice muid
go stróice sibh go stróice siad;
go stróicid†
— go stróictear
past dá stróicinn dá stróicteá dá stróiceadh sé, sí dá stróicimis;
dá stróiceadh muid
dá stróiceadh sibh dá stróicidís;
dá stróiceadh siad
— dá stróictí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— stróicim stróic stróiceadh sé, sí stróicimis stróicigí;
stróicidh†
stróicidís — stróictear
past participle stróicthe
verbal noun stróiceadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading