spiek

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /spik/
  • Audio:(file)

Verb

spiek

  1. inflection of spieken:
    1. first-person singular present indicative
    2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
    3. imperative

Polish

Etymology

    Deverbal from spiekać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈspjɛk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛk
    • Syllabification: spiek

    Noun

    spiek m inan

    1. alloy, sinter (mass formed by sintering)
      Synonym: aglomerat

    Declension

    Declension of spiek
    singular plural
    nominative spiek spieki
    genitive spieku spieków
    dative spiekowi spiekom
    accusative spiek spieki
    instrumental spiekiem spiekami
    locative spieku spiekach
    vocative spieku spieki

    Further reading

    • “spiek”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)