sospitar
Catalan
Etymology
From Latin suspectāre.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Central) [sus.piˈta]
- IPA(key): (Balearic, Northwestern) [sos.piˈta]
- IPA(key): (Valencia) [sos.piˈtaɾ]
Audio (Barcelona): (file)
Verb
sospitar (first-person singular present sospito, first-person singular preterite sospití, past participle sospitat)
- (transitive) to suspect
- (intransitive) to be suspicious [with de ‘of’]
Conjugation
Central Catalan conjugation of sospitar (first conjugation)
Derived terms
Related terms
Further reading
- “sospitar”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “sospitar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “sospitar” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “sospitar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)