smuain

Irish

Etymology

From Middle Irish smúainid, from smúan (“reflection, consideration”).

Verb

smuain (present analytic smuaineann, future analytic smuainfidh, verbal noun smuaineamh, past participle smuainte)

  1. alternative form of smaoinigh
    • a. 1726, Aodhagán Ó Rathaille, The Poems of Egan O’Rahilly, Irish Texts Society vol. 3, 2nd edition (1911), edited by Patrick S. Dinneen and Tadhg O’Donoghue:
      fear-chú nár smuain bheith fólta
      a warrior who never thought of giving way to cowardly feelings

Conjugation

Conjugation of smuain (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present smuainim smuaineann tú;
smuainir†
smuaineann sé, sí smuainimid; smuaineann muid smuaineann sibh smuaineann siad;
smuainid†
a smuaineann; a smuaineas smuaintear
past smuain mé; smuaineas smuain tú; smuainis smuain sé, sí smuaineamar; smuain muid smuain sibh; smuaineabhair smuain siad; smuaineadar a smuain smuaineadh
past habitual smuaininn smuainteá smuaineadh sé, sí smuainimis; smuaineadh muid smuaineadh sibh smuainidís; smuaineadh siad a smuaineadh smuaintí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future smuainfidh mé;
smuainfead
smuainfidh tú;
smuainfir†
smuainfidh sé, sí smuainfimid;
smuainfidh muid
smuainfidh sibh smuainfidh siad;
smuainfid†
a smuainfidh; a smuainfeas smuainfear
conditional smuainfinn smuainfeá smuainfeadh sé, sí smuainfimis; smuainfeadh muid smuainfeadh sibh smuainfidís; smuainfeadh siad a smuainfeadh smuainfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go smuaine mé;
go smuainead†
go smuaine tú;
go smuainir†
go smuaine sé, sí go smuainimid;
go smuaine muid
go smuaine sibh go smuaine siad;
go smuainid†
— go smuaintear
past dá smuaininn dá smuainteá dá smuaineadh sé, sí dá smuainimis;
dá smuaineadh muid
dá smuaineadh sibh dá smuainidís;
dá smuaineadh siad
— dá smuaintí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— smuainim smuain smuaineadh sé, sí smuainimis smuainigí;
smuainidh†
smuainidís — smuaintear
past participle smuainte
verbal noun smuaineamh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Scottish Gaelic

Noun

smuain f (genitive singular smuaine, nominative plural smuaintean)

  1. alternative form of smaoin