siubhail

Irish

Verb

siubhail (present analytic siubhlann, future analytic siubhalfaidh, verbal noun siubhal, past participle siubhalta)

  1. superseded spelling of siúil

Conjugation

Conjugation of siubhail (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present siubhlaim siubhlann tú;
siubhlair†
siubhlann sé, sí siubhlaimid; siubhlann muid siubhlann sibh siubhlann siad;
siubhlaid†
a shiubhlann; a shiubhlas siubhaltar
past shiubhail mé; shiubhlas shiubhail tú; shiubhlais shiubhail sé, sí shiubhlamar; shiubhail muid shiubhail sibh; shiubhlabhair shiubhail siad; shiubhladar a shiubhail siubhladh
past habitual shiubhlainn /
siubhlainn‡
shiubhaltá /
siubhaltá‡
shiubhladh sé, sí /
siubhladh sé, sí‡
shiubhlaimis; shiubhladh muid /
siubhladh muid‡
shiubhladh sibh /
siubhladh sibh‡
shiubhlaidís; shiubhladh siad /
siubhlaidís‡; siubhladh siad‡
a shiubhladh shiubhaltaí /
siubhaltaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future siubhalfaidh mé;
siubhalfad
siubhalfaidh tú;
siubhalfair†
siubhalfaidh sé, sí siubhalfaimid;
siubhalfaidh muid
siubhalfaidh sibh siubhalfaidh siad;
siubhalfaid†
a shiubhalfaidh; a shiubhalfas siubhalfar
conditional shiubhalfainn /
siubhalfainn‡
shiubhalfá /
siubhalfá‡
shiubhalfadh sé, sí /
siubhalfadh sé, sí‡
shiubhalfaimis; shiubhalfadh muid /
siubhalfaimis‡; siubhalfadh muid‡
shiubhalfadh sibh /
siubhalfadh sibh‡
shiubhalfaidís; shiubhalfadh siad /
siubhalfaidís‡; siubhalfadh siad‡
a shiubhalfadh shiubhalfaí /
siubhalfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go siubhla mé;
go siubhlad†
go siubhla tú;
go siubhlair†
go siubhla sé, sí go siubhlaimid;
go siubhla muid
go siubhla sibh go siubhla siad;
go siubhlaid†
— go siubhaltar
past dá siubhlainn dá siubhaltá dá siubhladh sé, sí dá siubhlaimis;
dá siubhladh muid
dá siubhladh sibh dá siubhlaidís;
dá siubhladh siad
— dá siubhaltaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— siubhlaim siubhail siubhladh sé, sí siubhlaimis siubhlaigí;
siubhlaidh†
siubhlaidís — siubhaltar
past participle siubhalta
verbal noun siubhal

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

siubhail

  1. superseded spelling of siúil

Mutation

Mutated forms of siubhail
radical lenition eclipsis
siubhail shiubhail
after an, tsiubhail
not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Scottish Gaelic

Etymology 1

From Middle Irish siblaid (“walks”).

Verb

siubhail (past shiubhail, future siubhlaidh, verbal noun siubhal, past participle siubhailte)

  1. travel, commute
  2. walk, move, stroll
  3. go, depart
  4. (euphemistic, Tiree, Mull, Islay) die, pass away (of people)
    Synonyms: bàsaich, caochail, eug
Derived terms
  • siùbhlach (“swift, fleet, speedy; fluent, fluid, articulate, flowing, racy; itinerant, restless, vagrant”)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

siubhail m

  1. genitive singular of siubhal