sempiternus

Latin

Etymology

From semper. Compare with similarly formed aeternus, hesternus, externus and all of its class.

Pronunciation

Adjective

sempiternus (feminine sempiterna, neuter sempiternum); first/second-declension adjective

  1. everlasting, perpetual, eternal, continual

Declension

First/second-declension adjective.

Derived terms

Descendants

  • → Catalan: sempitern
  • → English: sempitern
  • → Italian: sempiterno
  • → Portuguese: sempiterno
  • → Spanish: sempiterno

References

  • “sempiternus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “sempiternus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • “sempiternus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
    • to confer undying fame on, immortalise some one: aliquem sempiternae gloriae commendare
    • to proclaim a general amnesty: omnem memoriam discordiarum oblivione sempiterna delere (Phil. 1. 1. 1)