samorzecznik

Polish

Etymology

    From samo- + rzecznik. Calque of English self-advocate.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sa.mɔˈʐɛt͡ʂ.ɲik/
    • Rhymes: -ɛt͡ʂɲik
    • Syllabification: sa‧mo‧rzecz‧nik

    Noun

    samorzecznik m pers (female equivalent samorzeczniczka, related adjective samorzeczniczy)

    1. (neologism) self-advocate

    Declension

    Declension of samorzecznik
    singular plural
    nominative samorzecznik samorzecznicy, samorzeczniki1
    genitive samorzecznika samorzeczników
    dative samorzecznikowi samorzecznikom
    accusative samorzecznika samorzeczników
    instrumental samorzecznikiem samorzecznikami
    locative samorzeczniku samorzecznikach
    vocative samorzeczniku samorzecznicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • samorzecznik at Obserwatorium Językowe Uniwersytetu Warszawskiego