rzecznik

Polish

Etymology

    From rzec + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʐɛt͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ʂɲik
    • Syllabification: rzecz‧nik

    Noun

    rzecznik m pers (female equivalent rzeczniczka)

    1. spokesman
    2. ombudsman

    Declension

    Declension of rzecznik
    singular plural
    nominative rzecznik rzecznicy, rzeczniki1
    genitive rzecznika rzeczników
    dative rzecznikowi rzecznikom
    accusative rzecznika rzeczników
    instrumental rzecznikiem rzecznikami
    locative rzeczniku rzecznikach
    vocative rzeczniku rzecznicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “rzecznik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rzecznik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)