ruir

Portuguese

Etymology

    From Latin ruere.

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /ʁuˈi(ʁ)/ [huˈi(h)], (faster) /ˈʁwi(ʁ)/ [ˈhwi(h)]
      • (São Paulo) IPA(key): /ʁuˈi(ɾ)/ [huˈi(ɾ)], (faster) /ˈʁwi(ɾ)/ [ˈhwi(ɾ)]
      • (Rio de Janeiro) IPA(key): /ʁuˈi(ʁ)/ [χuˈi(χ)], (faster) /ˈʁwi(ʁ)/ [ˈχwi(χ)]
      • (Caipira) IPA(key): /ʁuˈi(ɻ)/ [huˈi(ɻ)], (faster) /ˈʁwi(ɻ)/ [ˈhwi(ɻ)]
     
    • (Portugal) IPA(key): /ˈʁwiɾ/
      • (Southern Portugal) IPA(key): /ˈʁwi.ɾi/

    Verb

    ruir (no first-person singular present, no present subjunctive, third-person singular present rui, first-person singular preterite ruí, past participle ruído)

    1. to collapse (to fall down suddenly; to cave in)
    2. (figuratively) to collapse

    Conjugation

    Further reading