rozrabiacz

Polish

Etymology

    From rozrabiać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔzˈra.bjat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -abjat͡ʂ
    • Syllabification: roz‧ra‧biacz

    Noun

    rozrabiacz m pers (female equivalent rozrabiaczka)

    1. tearaway, troublemaker
      Synonyms: see Thesaurus:urwis

    Declension

    Declension of rozrabiacz
    singular plural
    nominative rozrabiacz rozrabiacze
    genitive rozrabiacza rozrabiaczy, rozrabiaczów
    dative rozrabiaczowi rozrabiaczom
    accusative rozrabiacza rozrabiaczy, rozrabiaczów
    instrumental rozrabiaczem rozrabiaczami
    locative rozrabiaczu rozrabiaczach
    vocative rozrabiaczu rozrabiacze

    Further reading

    • “rozrabiacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozrabiacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)