rozprawka

See also: rozprawką

Polish

Etymology

    From rozprawa + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔsˈpraf.ka/
    • Rhymes: -afka
    • Syllabification: roz‧praw‧ka

    Noun

    rozprawka f

    1. (literature) disquisition, essay, tract (brief treatise)
    2. (education) written schoolwork in which a student needs to justify a thesis

    Declension

    Declension of rozprawka
    singular plural
    nominative rozprawka rozprawki
    genitive rozprawki rozprawek
    dative rozprawce rozprawkom
    accusative rozprawkę rozprawki
    instrumental rozprawką rozprawkami
    locative rozprawce rozprawkach
    vocative rozprawko rozprawki
    verbs

    Further reading

    • “rozprawka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozprawka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)