przystojny

Polish

Etymology

    From przystać + -ny.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pʂɘˈstɔj.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔjnɘ
    • Syllabification: przy‧stoj‧ny

    Adjective

    przystojny (comparative przystojniejszy, superlative najprzystojniejszy, derived adverb przystojnie)

    1. (of a man) handsome
    2. (obsolete) decent, proper
      Synonym: przyzwoity

    Declension

    Declension of przystojny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative przystojny przystojna przystojne przystojni przystojne
    genitive przystojnego przystojnej przystojnego przystojnych
    dative przystojnemu przystojnej przystojnemu przystojnym
    accusative przystojnego przystojny przystojną przystojne przystojnych przystojne
    instrumental przystojnym przystojną przystojnym przystojnymi
    locative przystojnym przystojnej przystojnym przystojnych

    Derived terms

    verb
    • przystojnieć

    Further reading

    • “przystojny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przystojny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1865), “przystojny”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 264