przekładowca

See also: przekładowcć

Polish

Etymology

    From przekładowy + -ca. First attested in 1926.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɛ.kwaˈdɔf.t͡sa/
    • Rhymes: -ɔft͡sa
    • Syllabification: prze‧kła‧dow‧ca

    Noun

    przekładowca m pers (female equivalent przekładowczyni)

    1. (rare, translation studies) translator
      Synonym: tłumacz

    Declension

    Declension of przekładowca
    singular plural
    nominative przekładowca przekładowcy, przekładowce1
    genitive przekładowcy przekładowców
    dative przekładowcy przekładowcom
    accusative przekładowcę przekładowców
    instrumental przekładowcą przekładowcami
    locative przekładowcy przekładowcach
    vocative przekładowco przekładowcy

    1Deprecative.

    Derived terms

    verbs

    References

    1. ^ Ziemia Lubelska‎[1] (in Polish), volume 22 [i.e.21], number 224, 12 September 1926, page 4

    Further reading