przekładca

See also: przekładcą

Polish

Etymology

    From przekładać + -ca. First attested in 1772.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɛˈkwat.t͡sa/
    • Rhymes: -att͡sa
    • Syllabification: prze‧kład‧ca

    Noun

    przekładca m pers

    1. (obsolete, translation studies) translator
      Synonym: tłumacz

    Declension

    Declension of przekładca
    singular plural
    nominative przekładca przekładcy, przekładce1
    genitive przekładcy przekładców
    dative przekładcy przekładcom
    accusative przekładcę przekładców
    instrumental przekładcą przekładcami
    locative przekładcy przekładcach
    vocative przekładco przekładcy

    1Deprecative.

    verbs

    References

    1. ^ Michal Abraham Troc (1772), Nouveau dictionnaire francois, allemand et polonois (etc.)‎[1] (in Polish), Johann Friedrich Gleditsch, page 163

    Further reading