polis

See also: Appendix:Variations of "polis"

English

Pronunciation

  • enPR: pŏʹlĭs, IPA(key): /ˈpɒ.lɪs/
  • enPR: pōʹlĭs, IPA(key): /ˈpoʊ.lɪs/
  • Rhymes: -ɒlɪs

Etymology 1

    Learned borrowing from Ancient Greek πόλις (pólis, “fortified town; city state”). Doublet of Puri and puri

    Noun

    polis (plural poleis or polises)

    1. (historical) A Greek city-state.
      • 2006, Karen Armstrong, The Great Transformation, Atlantic Books 2007, page 161:
        By the end of the century, poleis had been established throughout the Hellenic world, all bearing a marked family resemblance.
    Translations

    Etymology 2

      Borrowed from Scots polis. Doublet of police, policy, and polity.

      Alternative forms

      Noun

      polis (countable and uncountable, plural polises)

      1. (uncountable, Scotland, Ireland, Geordie) The police.
        • 1927, Ernest Bramah [pseudonym; Ernest Brammah Smith], Max Carrados Mysteries:
          'Oh, don't bring in the polis on me, kind gentleman,' implored Mrs Laffey with redoubled fluency; 'the dirty, thievin' sergeant that set the lie against me a short while back over Mister Johnson's sthrayin' pullets, it's little justice I should ever see. Be the good kind gentleman—'
        • 1994 [1993], Irvine Welsh, Trainspotting, London: Minerva, →ISBN, page 328:
          Even in his Ma's womb, you would have had to define Spud less as a foetus, more as a set of dormant drug and personality problems. He'd probably draw the polis onto them through knocking a saltcellar out of the Little Chef.
      2. (countable, Scotland, Ireland, Geordie) A police officer.

      Further reading

      Anagrams

      Azerbaijani

      Pronunciation

      • IPA(key): [poˈlis]
      • Audio (Baku):(file)
      • Hyphenation: pol‧is

      Noun

      polis (definite accusative polisi, plural polislər)

      1. police (an organisation that enforces the law)
        polis idarəsi ― police department
        polis şöbəsi ― police station, police district
        polis əməkdaşı ― police employee
      2. police (member of the police force)

      Declension

      Declension of polis
      singular plural
      nominative polispolislər
      definite accusative polisipolisləri
      dative polisəpolislərə
      locative polisdəpolislərdə
      ablative polisdənpolislərdən
      definite genitive polisinpolislərin
      Possessive forms of polis
      nominative
      singular plural
      mənim (“my”) polisim polislərim
      sənin (“your”) polisin polislərin
      onun (“his/her/its”) polisi polisləri
      bizim (“our”) polisimiz polislərimiz
      sizin (“your”) polisiniz polisləriniz
      onların (“their”) polisi or polisləri polisləri
      accusative
      singular plural
      mənim (“my”) polisimi polislərimi
      sənin (“your”) polisini polislərini
      onun (“his/her/its”) polisini polislərini
      bizim (“our”) polisimizi polislərimizi
      sizin (“your”) polisinizi polislərinizi
      onların (“their”) polisini or polislərini polislərini
      dative
      singular plural
      mənim (“my”) polisimə polislərimə
      sənin (“your”) polisinə polislərinə
      onun (“his/her/its”) polisinə polislərinə
      bizim (“our”) polisimizə polislərimizə
      sizin (“your”) polisinizə polislərinizə
      onların (“their”) polisinə or polislərinə polislərinə
      locative
      singular plural
      mənim (“my”) polisimdə polislərimdə
      sənin (“your”) polisində polislərində
      onun (“his/her/its”) polisində polislərində
      bizim (“our”) polisimizdə polislərimizdə
      sizin (“your”) polisinizdə polislərinizdə
      onların (“their”) polisində or polislərində polislərində
      ablative
      singular plural
      mənim (“my”) polisimdən polislərimdən
      sənin (“your”) polisindən polislərindən
      onun (“his/her/its”) polisindən polislərindən
      bizim (“our”) polisimizdən polislərimizdən
      sizin (“your”) polisinizdən polislərinizdən
      onların (“their”) polisindən or polislərindən polislərindən
      genitive
      singular plural
      mənim (“my”) polisimin polislərimin
      sənin (“your”) polisinin polislərinin
      onun (“his/her/its”) polisinin polislərinin
      bizim (“our”) polisimizin polislərimizin
      sizin (“your”) polisinizin polislərinizin
      onların (“their”) polisinin or polislərinin polislərinin

      Breton

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈpoː.lis/

      Noun

      polis m (plural polisoù)

      1. police

      Noun

      polis m (plural polised)

      1. police officer

      Cebuano

      Etymology

        Borrowed from English police.

        Pronunciation

        • IPA(key): /poˈlis/ [poˈl̪is̪]
        • Hyphenation: po‧lis

        Noun

        polís (Badlit spelling ᜉᜓᜎᜒᜐ᜔)

        1. a police officer; a cop
        2. a civil force granted the legal authority for law enforcement and maintaining public order

        Czech

        Etymology

        International learned borrowing Ancient Greek πόλις (pólis, “fortified town; city state”).

        Pronunciation

        • IPA(key): [ˈpolɪs]

        Noun

        polis f (indeclinable)

        1. polis (ancient Greek city-state)

        Further reading

        Dutch

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈpoː.lɪs/
        • Audio:(file)
        • Hyphenation: po‧lis

        Etymology 1

        From French police (from Italian polizza, q.v.).

        Noun

        polis f (plural polissen, diminutive polisje n)

        1. insurance policy
        2. insurance plan
        Derived terms
        Descendants
        • → Indonesian: polis

        Etymology 2

        International learned borrowing from Ancient Greek πόλις (pólis) since the 1970s (probably via English polis).

        Noun

        polis f (plural poleis, no diminutive)

        1. (historical) a polis; an ancient, especially Ancient Greek, city state or city

        Finnish

        Etymology

        Learned borrowing from Ancient Greek πόλις (pólis, “fortified town; city state”).

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈpolis/, [ˈpo̞lis̠]
        • Rhymes: -olis
        • Syllabification(key): po‧lis
        • Hyphenation(key): po‧lis

        Noun

        polis

        1. (historical) polis; Greek city-state
          Hypernym: kaupunkivaltio (“city-state”)
          • 2011, Paavo Castrén, Uusi antiikin historia, Otava, page 117:
            Kreikkalainen polis tuli sekä etruski- että latinalaisten yhteisöjen esikuvaksi – –.
            The Greek polis came to be a role model for Estruscan and Latin communities alike – –

        Declension

        Inflection of polis (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        nominative polis polikset
        genitive poliksen polisten
        poliksien
        partitive polista poliksia
        illative polikseen poliksiin
        singular plural
        nominative polis polikset
        accusative nom. polis polikset
        gen. poliksen
        genitive poliksen polisten
        poliksien
        partitive polista poliksia
        inessive poliksessa poliksissa
        elative poliksesta poliksista
        illative polikseen poliksiin
        adessive poliksella poliksilla
        ablative polikselta poliksilta
        allative polikselle poliksille
        essive poliksena poliksina
        translative polikseksi poliksiksi
        abessive poliksetta poliksitta
        instructive — poliksin
        comitative See the possessive forms below.
        Possessive forms of polis (Kotus type 39/vastaus, no gradation)
        first-person singular possessor
        singular plural
        nominative polikseni polikseni
        accusative nom. polikseni polikseni
        gen. polikseni
        genitive polikseni polisteni
        poliksieni
        partitive polistani poliksiani
        inessive poliksessani poliksissani
        elative poliksestani poliksistani
        illative polikseeni poliksiini
        adessive poliksellani poliksillani
        ablative polikseltani poliksiltani
        allative polikselleni poliksilleni
        essive poliksenani poliksinani
        translative poliksekseni poliksikseni
        abessive poliksettani poliksittani
        instructive — —
        comitative — poliksineni
        second-person singular possessor
        singular plural
        nominative poliksesi poliksesi
        accusative nom. poliksesi poliksesi
        gen. poliksesi
        genitive poliksesi polistesi
        poliksiesi
        partitive polistasi poliksiasi
        inessive poliksessasi poliksissasi
        elative poliksestasi poliksistasi
        illative polikseesi poliksiisi
        adessive poliksellasi poliksillasi
        ablative polikseltasi poliksiltasi
        allative poliksellesi poliksillesi
        essive poliksenasi poliksinasi
        translative polikseksesi poliksiksesi
        abessive poliksettasi poliksittasi
        instructive — —
        comitative — poliksinesi
        first-person plural possessor
        singular plural
        nominative poliksemme poliksemme
        accusative nom. poliksemme poliksemme
        gen. poliksemme
        genitive poliksemme polistemme
        poliksiemme
        partitive polistamme poliksiamme
        inessive poliksessamme poliksissamme
        elative poliksestamme poliksistamme
        illative polikseemme poliksiimme
        adessive poliksellamme poliksillamme
        ablative polikseltamme poliksiltamme
        allative poliksellemme poliksillemme
        essive poliksenamme poliksinamme
        translative polikseksemme poliksiksemme
        abessive poliksettamme poliksittamme
        instructive — —
        comitative — poliksinemme
        second-person plural possessor
        singular plural
        nominative poliksenne poliksenne
        accusative nom. poliksenne poliksenne
        gen. poliksenne
        genitive poliksenne polistenne
        poliksienne
        partitive polistanne poliksianne
        inessive poliksessanne poliksissanne
        elative poliksestanne poliksistanne
        illative polikseenne poliksiinne
        adessive poliksellanne poliksillanne
        ablative polikseltanne poliksiltanne
        allative poliksellenne poliksillenne
        essive poliksenanne poliksinanne
        translative polikseksenne poliksiksenne
        abessive poliksettanne poliksittanne
        instructive — —
        comitative — poliksinenne
        third-person possessor
        singular plural
        nominative poliksensa poliksensa
        accusative nom. poliksensa poliksensa
        gen. poliksensa
        genitive poliksensa polistensa
        poliksiensa
        partitive polistaan
        polistansa
        poliksiaan
        poliksiansa
        inessive poliksessaan
        poliksessansa
        poliksissaan
        poliksissansa
        elative poliksestaan
        poliksestansa
        poliksistaan
        poliksistansa
        illative polikseensa poliksiinsa
        adessive poliksellaan
        poliksellansa
        poliksillaan
        poliksillansa
        ablative polikseltaan
        polikseltansa
        poliksiltaan
        poliksiltansa
        allative polikselleen
        poliksellensa
        poliksilleen
        poliksillensa
        essive poliksenaan
        poliksenansa
        poliksinaan
        poliksinansa
        translative poliksekseen
        polikseksensa
        poliksikseen
        poliksiksensa
        abessive poliksettaan
        poliksettansa
        poliksittaan
        poliksittansa
        instructive — —
        comitative — poliksineen
        poliksinensa

        French

        Pronunciation

        Verb

        polis

        1. inflection of polir:
          1. first/second-person singular present indicative
          2. first/second-person singular past historic
          3. second-person singular imperative

        Participle

        polis m pl

        1. masculine plural of poli

        Adjective

        polis

        1. masculine plural of poli

        Anagrams

        Haitian Creole

        Etymology

        From French police.

        Pronunciation

        • IPA(key): /polis/
        • Audio:(file)

        Noun

        polis

        1. police officer

        References

        • Targète, Jean; Urciolo, Raphael (1993), Haitian Creole-English Dictionary‎[2], Dunwoody Press, →ISBN, page 152

        Indonesian

        Pronunciation

        Etymology 1

        Borrowed from Dutch polis (“insurance policy”), from French police (“policy”), from Italian polizza, from Ancient Greek ἀπόδειξις (apódeixis, “proof”). Compare to Malay polisi (“policy”).

        Noun

        polis (plural polis-polis)

        1. insurance policy
        Derived terms
        • berpolis
        Derived terms
        • polis angsuran
        • polis anuitas
        • polis asuransi
        • polis asuransi jiwa permanen
        • polis bernilai
        • polis kombinasi
        • polis kumpulan
        • polis lunas
        • polis pajak warisan
        • polis par
        • polis penyertaan
        • polis perjalanan
        • polis proteksi ganda
        • polis risiko tinggi
        • polis terbatas
        • polis terbayar penuh
        • polis terbuka

        Etymology 2

        Noun

        polis (plural polis-polis)

        1. nonstandard form of poles

        Usage notes

        Further reading

        Kankanaey

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈpolis/ [ˈpoː.li̞s]
          • Rhymes: -olis
        • (parts of Bauko, Sabangan and Tadian) IPA(key): /ˈpolih/ [ˈpoː.li̞h]
          • Rhymes: -olih
        • (Sagada, parts of Sabangan) IPA(key): /ˈporis/ [ˈpoː.ri̞s]
          • Rhymes: -oris
        • Syllabification: po‧lis

        Noun

        pólis

        1. act of being a leader in superstitions, heathen sacrifices, witchcraft, sorcery, etc.
        2. act of destroying, ruining

        Synonyms

        Dialectal synonyms and variants of polis
        view map; edit data
        GroupProvinceMunicipalityPart of municipalityBarangayTermsWords
        Northern / ApplaiMountain ProvinceSagadaPidlisan / Dapliyan (north)Aguidporis, polis
        Pideporis, polis
        Fidelisanporis, polis
        Bangaanporis, polis
        Madungoporis, polis
        Tanulongporis, polis
        Southern / CentralMountain ProvinceBaukoLower BaukoBilapolih
        Banaopolih
        Poblacionpolih
        Otucanpolih
        SabanganUpper SabanganBun-ayanpolih
        Bao-anganpolih
        Busapolih
        Camataganpolih
        Capinitanpolih
        Gayangpolih
        Namatecpolih
        Napuapolih
        Pingadpolih
        Lower SabanganDatapolis
        Laganpolis
        Losadpolis
        Poblacionpolis
        Supangpolis
        Tambinganpolis
        TadianZone 2 / SULUMASIDEBanteypolih
        Batayanpolih
        Duaganpolih
        Lubonpolih
        Mabalitepolih
        Maslapolih
        Sumadelpolih
        Zone 3 / Sunny SideBanaaopoloh
        Cadad-ananpoloh
        Cagubatanpoloh
        Dacudacpoloh
        Lengapoloh
        Pandayanpoloh

        Derived terms

        References

        • Morice Vanoverbergh (1933), “púlis”, in A Dictionary of Lepanto Igorot or Kankanay. As it is spoken at Bauco (Linguistische Anthropos-Bibliothek; XII)‎[3], Mödling bei Wien, St. Gabriel, Österreich: Verlag der Internationalen Zeitschrift „Anthropos“, →OCLC, page 372

        Latin

        Noun

        polīs

        1. dative/ablative plural of polus

        References

        • "polis", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
        • “polis”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
        • “polis”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray
        • “polis”, in William Smith, editor (1854, 1857), A Dictionary of Greek and Roman Geography, volume 1 & 2, London: Walton and Maberly

        Latvian

        Etymology

        Ultimately from Polish polak, Russian поля́к (polják) (under the influence of Old High German pōl — cf. German, English Pole — and perhaps also of Latvian dialectal bolis, polis (“ox without horns”)), itself derived from Polish pole (“field”), perhaps from Proto-Indo-European *pel- (“light (color), gray”).[1]

        Pronunciation

        • IPA(key): [pūōlis]

        Noun

        polis m (2nd declension, female equivalent poliete)

        1. a Pole, a Polish man, a man born in Poland
          pēc Livonijas kara poļi ieguva Vidzemi un Latgali ― after the Livonian War the Poles obtained Vidzeme and Latgale
        2. (genitive plural) Polish; pertaining to Poland and its people
          poļu valoda ― the Polish language
          poļu māksla ― Polish art

        Declension

        Declension of polis (2nd)
        singular plural
        nominative polis poļi
        genitive poļa poļu
        dative polim poļiem
        accusative poli poļus
        instrumental poli poļiem
        locative polī poļos
        vocative poli poļi

        References

        1. ^ Karulis, Konstantīns (1992), “polis”, in Latviešu Etimoloģijas Vārdnīca [Latvian Etymological Dictionary]‎[1] (in Latvian), Rīga: AVOTS, →ISBN

        Malay

        Pronunciation

        Etymology 1

        Borrowed from English police, from Middle French police, from Latin politia (“state, government”), from Ancient Greek πολιτεία (politeía).

        Noun

        polis (Jawi spelling ڤوليس, plural polis-polis)(Malaysia, Singapore, Brunei)

        1. The police, a civil force granted the legal authority for law enforcement and maintaining public order.
          Synonyms: serdadu (Southern Thailand), polisi (Indonesia)
        2. A police officer; cop.
          Synonyms: anggota polis, mata-mata, serdadu (Southern Thailand), polisi (Indonesia), abang polis (slang)
        Usage notes
        Derived terms
        Affixtions
        Compounds

        Etymology 2

        Noun

        polis (plural polis-polis)

        1. (Indonesia) alternative spelling of polisi (“policy”); see Indonesian polis (“policy”)

        Further reading

        • "polis" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
          (also see "polis" at PRPM first version)
        • Kamus Bahasa Indonesia-Melayu Riau, Jakarta, Indonesia: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 1997, →ISBN, page 308

        Papiamentu

        Etymology

          Derived from Spanish policía, Portuguese polícia, and Dutch politie.

          Noun

          polis

          1. police
          2. policeman

          Pijin

          Etymology

          From English police.

          Noun

          polis

          1. police
          2. willy wagtail

          References

          • Jourdan, Christine with Maebiru, Ellen (2002), “polis”, in Pijin: A trilingual cultural dictionary (Pacific Linguistics; 526), Canberra, ACT: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, →ISBN, page 175

          Polish

          Etymology

            See the etymology of the corresponding lemma form.

            Pronunciation

            • IPA(key): /ˈpɔ.lis/
            • Audio:(file)
            • Rhymes: -ɔlis
            • Syllabification: po‧lis

            Noun

            polis f

            1. genitive plural of polisa

            Portuguese

            Verb

            polis

            1. second-person plural present indicative of polir

            Réunion Creole French

            Etymology

              From French police.

              Noun

              polis

              1. police officer
                Synonym: polisié
              2. police

              References

              • Armand, Alain (1987), Dictionnaire Kréol rénioné/Français [Reunionese Creole-French Dictionary] (in French), Océan Éditions, →ISBN, page 279

              Romanian

              Etymology

                Borrowed from Ancient Greek πόλις (pólis).

                Noun

                polis n (plural polisuri)

                1. polis

                Declension

                singular plural
                indefinite definite indefinite definite
                nominative-accusative polis polisul polisuri polisurile
                genitive-dative polis polisului polisuri polisurilor
                vocative polisule polisurilor

                Scots

                Pronunciation

                • IPA(key): /ˈpolɪs/

                Etymology 1

                From the French police.

                Noun

                polis (countable and uncountable, plural polises)

                1. (uncountable) police
                  • 1987, Robbie Kydd, ...Auld Zimmery, Mariscat Press 1987:
                    'Listen then. Yer name's Andy MacPhail. That's whit us three has jist tellt the polis in wir statements. Okay?'
                  • 1991, Dr James Begg, Dipper: 20 - Cops and Robbers, Luath Press:
                    ‘Aye, Andra,' cam back the reply. 'We micht as weel caa it a day doun here. The hale bluidy place is hotchin wi polis! Come doun an get us at the Auld Raw.'
                    (please add an English translation of this quotation)
                  • 2007, Sheena Blackhall, The Quarry, Lochlands:
                    Brian hid contactit his granfaither, Pat, tae see gin the polis computers could raik up onythin ava tae makk eese o in persuadin Bappy Anderson tae pairt wi a kidney.
                    (please add an English translation of this quotation)
                  • 2013, Pedro Lenz, translated by Donal McLaughlin, Naw Much of a Talker, Freight Books, page 51:
                    Coont yirsel lucky ahm naw cawin the polis. Noo fuck off.
                    (please add an English translation of this quotation)

                Etymology 2

                (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

                Adjective

                polis

                1. Polish

                Verb

                polis

                1. polish
                2. adorn, beautify

                References

                Spanish

                Pronunciation

                • IPA(key): /ˈpolis/ [ˈpo.lis]
                • Rhymes: -olis
                • Syllabification: po‧lis

                Etymology 1

                Noun

                polis m pl or f pl

                1. plural of poli

                Etymology 2

                Borrowed from Ancient Greek πόλις (pólis, “city-state”).

                Noun

                polis f pl (plural only)

                1. polis

                Further reading

                Swedish

                En svensk polis i Almedalen, 2014.

                Etymology

                From French police, from Late Latin polītīa

                Pronunciation

                • Audio:(file)

                Noun

                polis c

                1. (often in the definite "polisen") police (organization that enforces the law)
                2. a police officer
                  Synonyms: polisman, (dated, now polisassistent) konstapel (“constable”)

                Declension

                Synonyms

                colloquial or slang; sense “police forces”
                colloquial or slang; sense “police officer”

                Hypernyms

                Hyponyms

                Derived terms

                References

                Further reading

                Tagalog

                Pronunciation

                • (Standard Tagalog) IPA(key): /poˈlis/ [poˈlɪs]
                • Rhymes: -is
                • Syllabification: po‧lis

                Noun

                polís (Baybayin spelling ᜉᜓᜎᜒᜐ᜔) (dated)

                1. alternative form of pulis

                Further reading

                • English, Leo James (1987), Tagalog-English dictionary, Manila, Philippines: National Book Store, →ISBN, page 1060

                Tok Pisin

                Etymology 1

                From English police.

                Noun

                polis

                1. police

                Etymology 2

                From English polish.

                Noun

                polis

                1. polish

                Turkish

                Etymology

                  Inherited from Ottoman Turkish پولیس (polis), borrowed from French police.

                  Pronunciation

                  • IPA(key): /poˈlis/
                  • Audio:(file)
                  • Hyphenation: po‧lis

                  Noun

                  polis (definite accusative polisi, plural polisler)

                  1. (collectively) police (an organisation that enforces the law)
                    • 1933, Mustafa Kemal Atatürk, Bursa Nutku‎[4]:
                      Türk genci, devrimlerin ve rejimin sahip ve bekçisidir. Bunların lüzumuna, doğruluğuna herkesten çok inanmıştır; rejimi ve inkılapları benimsemiştir. Bunları zayıf düşürecek en küçük veya en büyük bir kıpırtı ve bir hareket duydu mu "Bu memleketin polisi vardır, jandarması vardır, ordusu vardır, adliyesi vardır." demeyecektir; hemen müdahale edecektir. Elle, taşla, sopa ve silahla; nesi varsa onunla kendi eserini koruyacaktır.
                      (please add an English translation of this quotation)
                  2. (specifically) police officer
                    Synonyms: aynasız, polis memuru

                  Usage notes

                  Declension

                  Declension of polis
                  singular plural
                  nominative polis polisler
                  definite accusative polisi polisleri
                  dative polise polislere
                  locative poliste polislerde
                  ablative polisten polislerden
                  genitive polisin polislerin
                  Possessive forms
                  nominative
                  singular plural
                  1st singular polisim polislerim
                  2nd singular polisin polislerin
                  3rd singular polisi polisleri
                  1st plural polisimiz polislerimiz
                  2nd plural polisiniz polisleriniz
                  3rd plural polisleri polisleri
                  definite accusative
                  singular plural
                  1st singular polisimi polislerimi
                  2nd singular polisini polislerini
                  3rd singular polisini polislerini
                  1st plural polisimizi polislerimizi
                  2nd plural polisinizi polislerinizi
                  3rd plural polislerini polislerini
                  dative
                  singular plural
                  1st singular polisime polislerime
                  2nd singular polisine polislerine
                  3rd singular polisine polislerine
                  1st plural polisimize polislerimize
                  2nd plural polisinize polislerinize
                  3rd plural polislerine polislerine
                  locative
                  singular plural
                  1st singular polisimde polislerimde
                  2nd singular polisinde polislerinde
                  3rd singular polisinde polislerinde
                  1st plural polisimizde polislerimizde
                  2nd plural polisinizde polislerinizde
                  3rd plural polislerinde polislerinde
                  ablative
                  singular plural
                  1st singular polisimden polislerimden
                  2nd singular polisinden polislerinden
                  3rd singular polisinden polislerinden
                  1st plural polisimizden polislerimizden
                  2nd plural polisinizden polislerinizden
                  3rd plural polislerinden polislerinden
                  genitive
                  singular plural
                  1st singular polisimin polislerimin
                  2nd singular polisinin polislerinin
                  3rd singular polisinin polislerinin
                  1st plural polisimizin polislerimizin
                  2nd plural polisinizin polislerinizin
                  3rd plural polislerinin polislerinin
                  Predicative forms
                  singular plural
                  1st singular polisim polislerim
                  2nd singular polissin polislersin
                  3rd singular polis
                  polistir
                  polisler
                  polislerdir
                  1st plural polisiz polisleriz
                  2nd plural polissiniz polislersiniz
                  3rd plural polisler polislerdir