pokutny

Polish

Etymology

    From pokuta + -ny. First attested in 1644.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /pɔˈkut.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -utnɘ
    • Syllabification: po‧kut‧ny

    Adjective

    pokutny (comparative bardziej pokutny, superlative najbardziej pokutny, derived adverb pokutnie)

    1. (relational) penitential (pertaining to penance or penitence)
      Synonym: pokutniczy
      worek pokutny ― sackcloth
      psalmy pokutne ― penitential psalms

    Declension

    Declension of pokutny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative pokutny pokutna pokutne pokutni pokutne
    genitive pokutnego pokutnej pokutnego pokutnych
    dative pokutnemu pokutnej pokutnemu pokutnym
    accusative pokutnego pokutny pokutną pokutne pokutnych pokutne
    instrumental pokutnym pokutną pokutnym pokutnymi
    locative pokutnym pokutnej pokutnym pokutnych

    References

    1. ^ Wiesław Morawski (14.03.2019), “POKUTNY”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading

    • “pokutny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pokutny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)