poboczny

Polish

Etymology

    From po boku + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pɔˈbɔt͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡ʂnɘ
    • Syllabification: po‧bocz‧ny

    Adjective

    poboczny (not comparable, derived adverb pobocznie)

    1. secondary, minor (of less than primary importance)
      Synonym: drugorzędny
    2. (archaic) side, lateral
      Synonym: boczny

    Declension

    Declension of poboczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative poboczny poboczna poboczne poboczni poboczne
    genitive pobocznego pobocznej pobocznego pobocznych
    dative pobocznemu pobocznej pobocznemu pobocznym
    accusative pobocznego poboczny poboczną poboczne pobocznych poboczne
    instrumental pobocznym poboczną pobocznym pobocznymi
    locative pobocznym pobocznej pobocznym pobocznych

    Derived terms

    noun
    • pobocznica

    Further reading

    • “poboczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “poboczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)