peduculus

Latin

Alternative forms

Etymology

    A variant of pēdiculus.

    Noun

    pēduculus m (genitive pēduculī); second declension

    1. alternative form of pēdiculus (“louse”)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative pēduculus pēduculī
    genitive pēduculī pēduculōrum
    dative pēduculō pēduculīs
    accusative pēduculum pēduculōs
    ablative pēduculō pēduculīs
    vocative pēducule pēduculī

    Descendants

    • Insular Romance:
      • Sardinian: peogu, piogu, piduciu, piducru
    • Balkano-Romance:
    • Italo-Dalmatian:
      • Central Italian: pidocchio, pedocchio, pidochio, piocchio
      • Dalmatian: pedoclo
      • Italian: pidocchio
      • Neapolitan: perucchio, prucchio, pediocchio
      • Sicilian: pirùcchiu, piròcchiu, piruòcchiu, pidùcchiu, pidòcchiu
      • Venetan: peocio
    • Rhaeto-Romance:
    • Gallo-Italic:
      • Emilian: pieucc, piócc, bdòc'
      • Ligurian: pighéuggio, piéugio, péugio
      • Lombard: pieucc, peucc, pieuc, cieucc
      • Piedmontese:
        Occidental: poj, pieuj, piuj
        Oriental: pieucc
      • Romagnol: bdòcc
    • Northern Gallo-Romance:
      • Franco-Provençal: pioly
      • Old French: pouil, peouil, püil
    • Southern Gallo-Romance:
      • Occitan: pesolh (most dialects)
        Auvergnat: peu, piu
        Gascon: pedolh, polh
        Languedocien: peu, piu
        Limousin: peulh, pelh, pesuèlh
        Provençal: pevolh, peu, pou
        Vivaro-Alpine: peu, peolh, peot
      • Old Catalan: posoll, peoll, pooll
        • Catalan: poll, posoll (Capcir)
    • Ibero-Romance:

    Further reading

    • “peduculus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “peduculus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.