otoczka

See also: otoczką

Polish

Etymology

    From otoczyć + -ka.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈtɔt͡ʂ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡ʂka
    • Syllabification: o‧tocz‧ka

    Noun

    otoczka f

    1. rim, border, framing, halo
    2. (biology) capsule, envelope, sheath
    3. gestalt, vibe, atmosphere, aura

    Declension

    Declension of otoczka
    singular plural
    nominative otoczka otoczki
    genitive otoczki otoczek
    dative otoczce otoczkom
    accusative otoczkę otoczki
    instrumental otoczką otoczkami
    locative otoczce otoczkach
    vocative otoczko otoczki

    Further reading

    • “otoczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “otoczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)