osoba

See also: òsoba, ôsoba, and osobą

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech osoba, from Proto-Slavic *osoba.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈosoba]
    • Audio:(file)

    Noun

    osoba f

    1. person
    2. (grammar) person

    Declension

    Further reading

    Old Czech

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *osoba.

      Pronunciation

      • IPA(key): (13th CE) /ˈosoba/
      • IPA(key): (15th CE) /ˈosoba/

      Noun

      osoba f

      1. being (thing that exists from its properties)
      2. form, appearance, shape
      3. image, simile
      4. form; manner of existence
      5. (Christianity) body and blood (bread and wine) of the Sacrament of the Eucharist (Is there an English equivalent to this definition?)
      6. (Christianity) person (any one of the three hypostases of the Holy Trinity: the Father, Son, or Holy Spirit)
      7. person
      8. person (in conjunction with another nominal; someone specific and not someone else)
      9. (grammar) person

      Declension

      Derived terms

      adjectives
      • osoblivý
      • osobný
      • osob̕ený
      nouns
      verbs
      • osobiti pf, osobovati impf

      Descendants

      • Czech: osoba

      Further reading

      Old Polish

      Etymology

        Inherited from Proto-Slavic *osoba. First attested in the mid 15th century.

        Pronunciation

        • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔsɔba/
        • IPA(key): (15th CE) /ɔsɔba/

        Noun

        osoba f

        1. (attested in Lesser Poland) essence (quality that makes up or determines a being)
          • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, number Ath 29, sim. Puł, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
            Bog gest z osoby (ex substantia) albo sz postawy oczczowy... vrodzon, a czlowekem gest z osoby (ex substantia) maczerzyny
            [Bog jest z osoby (ex substantia) albo z postawy oćcowy... urodzon, a człowiekiem jest z osoby (ex substantia) macierzyny]
        2. person
          Synonyms: człowiek, twarz
          • 1930 [c. 1455], “Deut”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, section 1,17:
            Niżadnemu rozdział nie będzie miedzy osobami (nulla erit distantia personarum) sąsiednimi, takież małego jako wielikiego przesłyszcie ani przymiecie czyjejkoli osoby (personam), bo sąd boży jest
            [Nyzadnemv rosdzal nye *bodze myedzi osobami (nulla erit distantia personarum) søszetnimi, takesz malego iako wyelikyego przesliscze, ani przymyecze czyeykoli osoby (personam), bo søød bozi iest]
        3. (attested in Masovia) form, appearance, shape
          • 1928 [End of the fifteenth century], Jan Janów, editor, Zespół ewangelijny Biblioteki Ordynacji Zamoyskich nr 1116‎transliteration, transcription, Warsaw, page 300:
            Othvorzylo szya nyebo y stapyl dvch szvyąthy w czyelney oszobye (corporali specie Luc 3, 22), yakoby goląbycza, nan
            [Otworzyło się niebo i zstąpił Duch Święty w cielnej osobie (corporali specie Luc 3, 22) jakoby gołębica, nań]
        4. (attested in Masovia) type, species, kind
          • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 112:
            Vrząndnyczi... ot ludzy... ot ktorichkoly rzeczi, kupy ktoregokoly bi rodzayu albo ossobi (cuiuscumque generis vel speciei)... bilibi, targowego braacz nye mayąn
            [Urzędnicy... ot ludzi... ot ktorychkoli rzeczy kupi, ktoregokoli by rodzaju albo osoby (cuiuscumque generis vel speciei)... byłyby, targowego brać nie mają]

        Derived terms

        adjectives
        adverbs
        nouns
        verb
        • osobić pf

        Descendants

        References

        Polish

        Etymology

          Inherited from Old Polish osoba.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ɔˈsɔ.ba/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -ɔba
          • Syllabification: o‧so‧ba

          Noun

          osoba f (diminutive osóbka)

          1. person
            Synonyms: człowiek, twarz
          2. (grammar) person
          3. (narratology) character in any work [with genitive ‘of what’]
            Synonym: postać
            1. (Middle Polish, theater) character in a play
          4. person (in conjunction with another nominal; someone specific and not someone else)
            osoba ministra ― the minister/the minister's person
            osoba autora ― the author/the author's person
            osoba króla ― the king/the king's person
            osoba papieża ― the pope/the pope's person
            osoba władcy ― the ruler/the ruler's person
          5. (humorous, obsolete) personality, notable, figure (well-known person)
            Synonym: osobistość
          6. (obsolete) form, appearance, shape; persona
          7. (Middle Polish) property, essence (quality that makes up or determines a being)
          8. (Middle Polish, Christianity) person (any one of the three hypostases of the Holy Trinity: the Father, Son, or Holy Spirit)
          9. (Middle Polish, Christianity) body and blood (bread and wine) of the Sacrament of the Eucharist (Is there an English equivalent to this definition?)
          10. (Middle Polish) The meaning of this term is uncertain.
            • 1563, Biblija (tzw. brzeska)‎[2], page 120c marg:
              W Greckim ſtoi Hypoſtáſis/ ktore słowo poſpolićie po Polſku wykłádáią bytnoſćią ábo iſtnoſćią/ ábo też oſobą/ wſzákoż káżdemu tu ná wolą dano niech káżdy iákich chce wykłádow vżywa/ gdyż trudno thy słowá Greckie właśnie wyráżone być máią ięzykiem náſzim.
              [W Greckim stoi Hypostasis/ które słowo pospolićie po Polsku wykładają bytnosćią abo istnością/ abo też osobą/ wszakoż każdemu tu na wolą dano niech każdy jakich chce wykładów używa/ gdyż trudno ty słowa Greckie właśnie wyrażone być mają językiem naszym.]

          Declension

          Declension of osoba
          singular plural
          nominative osoba osoby
          genitive osoby osób
          dative osobie osobom
          accusative osobę osoby
          instrumental osobą osobami
          locative osobie osobach
          vocative osobo osoby

          Derived terms

          adjectives
          adverbs
          nouns
          verb
          • (obsolete) osobkować impf
          • (obsolete) osobować impf
          adjective

          Collocations

          Trivia

          According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), osoba is one of the most used words in Polish, appearing 21 times in scientific texts, 109 times in news, 29 times in essays, 23 times in fiction, and 14 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 196 times, making it the 279th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

          References

          1. ^ Ida Kurcz (1990), “osoba”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 343

          Further reading

          • “osoba”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
          • “osoba”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)
          • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “osoba”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
          • “OSOBA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 07.05.2010
          • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “osoba”, in Słownik języka polskiego
          • Aleksander Zdanowicz (1861), “osoba”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
          • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “osoba”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 856
          • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “osoba”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN

          Serbo-Croatian

          Etymology

          Inherited from Proto-Slavic *osoba.

          Pronunciation

          • IPA(key): /ôsoba/
          • Hyphenation: o‧so‧ba

          Noun

          ȍsoba f (Cyrillic spelling о̏соба)

          1. person

          Declension

          Declension of osoba
          singular plural
          nominative ȍsoba osobe
          genitive osobe osobā
          dative osobi osobama
          accusative osobu osobe
          vocative osobo osobe
          locative osobi osobama
          instrumental osobom osobama

          Further reading

          • “osoba”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

          Silesian

          Noun

          osoba f

          1. proscribed form of ôsoba
            • 2013, Waldemar Szymczyk, editor, Rajzyntasza‎[5], →ISBN, archived from the original on 1 December 2021, page 34:
              W brutalnej burdzie zginęła jedna osoba, czternaścioro rannych przewieziono już do szpitala.
              One person died in a brutal brawl, and the fourteen injured have already been transferred to the hospital.

          Slovak

          Etymology

            Inherited from Proto-Slavic *osoba.

            Pronunciation

            • IPA(key): /ɔsɔba/, [ˈɔsɔba]
            • Rhymes: -ɔba
            • Hyphenation: o‧so‧ba

            Noun

            osoba f (diminutive osôbka)

            1. person
            2. (grammar) person

            Declension

            Declension of osoba
            (pattern žena)
            singularplural
            nominativeosobaosoby
            genitiveosobyosôb
            dativeosobeosobám
            accusativeosobuosoby
            locativeosobeosobách
            instrumentalosobouosobami
            • osobnosť f
            • osobitosť f
            • osobitý
            • osobný
            • zosobnenie n

            Further reading

            • “osoba”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026