bezosobnik

Polish

Examples
  • zrobić → zrobiono
  • wziąć → wzięto

Etymology

    From bez- + osoba + -nik. First attested in 1980.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛz.ɔˈsɔb.ɲik/
    • Rhymes: -ɔbɲik
    • Syllabification: bez‧o‧sob‧nik

    Noun

    bezosobnik m inan

    1. (Polish grammar) past impersonal (the form of a Polish verb ending with either -no or -to)
      Synonym: bezosobowa forma czasownika

    Declension

    Declension of bezosobnik
    singular plural
    nominative bezosobnik bezosobniki
    genitive bezosobnika bezosobników
    dative bezosobnikowi bezosobnikom
    accusative bezosobnik bezosobniki
    instrumental bezosobnikiem bezosobnikami
    locative bezosobniku bezosobnikach
    vocative bezosobniku bezosobniki
    adjective

    References

    1. ^ Polskie Towarzystwo Językoznawcze (1980), Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego‎[1], volumes 37-39, Gebethner i Wolff, page 143: “Forma typu -ł- alternuje co najwyżej z bezosobnikiem lub bezokolicznikiem.”
    2. ^ bezosobnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bezosobnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezosobnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)