omowny

See also: omówny

Old Polish

Etymology

    From omowa + -ny. First attested in 1474.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔmɔvniː/
    • IPA(key): (15th CE) /ɔmɔvni/

    Adjective

    omowny

    1. (attested in Sieradz-Łęczyca) slanderous
      • 1915 [1474], Jan Łoś, editor, Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543‎[1], Sieradz, page 540:
        Jan... gy sprosnymi, vrągayøczymy, omownimy, przecziwnymi, neczsnymi,... nesprawedliwimi, zlosthliwimi slowmi omovil
        [Jan... ji sprosnymi, urągającymi, omownymi, przeciwnymi, nieczsnymi,... niesprawiedliwymi, złostliwymi słowmi omowił]
    verbs

    Descendants

    • Polish: omowny

    References

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Old Polish omowny. By surface analysis, omowa + -ny.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ɔˈmɔv.nɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔvnɘ
      • Syllabification: o‧mow‧ny

      Adjective

      omowny (not comparable, derived adverb omownie)

      1. indirect, periphrastic, circumlocutory (described not directly but through a description)
        Synonyms: aluzyjny, peryfrastyczny
      2. (Middle Polish) slanderous
        Synonym: oszczerczy
      3. (Middle Polish) explanatory

      Declension

      Declension of omowny (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative omowny omowna omowne omowni omowne
      genitive omownego omownej omownego omownych
      dative omownemu omownej omownemu omownym
      accusative omownego omowny omowną omowne omownych omowne
      instrumental omownym omowną omownym omownymi
      locative omownym omownej omownym omownych

      Derived terms

      verbs

      Further reading