ocznik

Polish

Etymology

    From oczny + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔt͡ʂ.ɲik/
    • Rhymes: -ɔt͡ʂɲik
    • Syllabification: ocz‧nik

    Noun

    ocznik m animal

    1. oscar (Astronotus ocellatus)
      Synonym: pielęgnica pawiooka

    Declension

    Declension of ocznik
    singular plural
    nominative ocznik oczniki
    genitive ocznika oczników
    dative ocznikowi ocznikom
    accusative ocznika oczniki
    instrumental ocznikiem ocznikami
    locative oczniku ocznikach
    vocative oczniku oczniki

    Noun

    ocznik m inan

    1. (beekeeping) an opening through which bees enter and exit their hive
      Synonym: oczko
    2. one of the telescopes of a pair of binoculars

    Declension

    Declension of ocznik
    singular plural
    nominative ocznik oczniki
    genitive ocznika oczników
    dative ocznikowi ocznikom
    accusative ocznik oczniki
    instrumental ocznikiem ocznikami
    locative oczniku ocznikach
    vocative oczniku oczniki

    Further reading