nsor
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Vulgar Latin *inuxorō > from uxoror, from Latin uxor (“wife”). Compare Romanian însura, însor, compare also Neapolitan nzurare.
Verb
nsor (third-person singular nsoarã, participle nsuratã)
- (of men, reflexive, mi-nsor) to marry, wed (take a wife), get married
Conjugation
| long infinitive | nsurari, nsurare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | nsurãnda | ||||||
| past participle | nsuratã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | nsor, nsoru | nsori | nsoarã | nsurãm, nsurãmu | nsurats, nsuratsã, nsuratsi | nsoarã |
| imperfect | nsuram | nsurai | nsura | nsuram | nsurats, nsuratsi | nsura | |
| simple perfect | nsurai | nsurash, nsurashi | nsurã | nsurãm | nsurat | nsurarã | |
| conditional | present | s-nsurarim | s-nsurari, s-nsurarishi | s-nsurari, s-nsurare | s-nsurarim | s-nsurarit | s-nsurari, s-nsurare |
| subjunctive | present | s-nsor, s-nsoru | s-nsori | s-nsoari, s-nsoare | s-nsurãm, s-nsurãmu | s-nsurats, s-nsuratsã, s-nsuratsi | s-nsoari, s-nsoare |
| imperative | present | — | nsoarã | — | — | nsurats, nsuratsã, nsuratsi | — |
Synonyms
- mãrit (of women)
Related terms
- nsurari / nsurare
- nsurat