mãrit
Aromanian
Alternative forms
- mãritu
Etymology 1
From Latin marītō. Compare Romanian mărita, mărit.
Verb
mãrit (third-person singular mãritã, participle mãrtatã)
- to marry (unite in wedlock), give away as wife, arrange marriage of
- (of women, reflexive, mi-mãrit) to marry, take a husband, get married
Conjugation
| long infinitive | mãrtari, mãrtare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | mãrtãnda | ||||||
| past participle | mãrtatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | mãrit, mãritu | mãrits, mãritsã | mãritã | mãrtãm, mãrtãmu | mãrtats, mãrtatsã, mãrtatsi | mãritã |
| imperfect | mãrtam | mãrtai | mãrta | mãrtam | mãrtats, mãrtatsi | mãrta | |
| simple perfect | mãrtai | mãrtash, mãrtashi | mãrtã | mãrtãm | mãrtat | mãrtarã | |
| conditional | present | s-mãrtarim | s-mãrtari, s-mãrtarishi | s-mãrtari, s-mãrtare | s-mãrtarim | s-mãrtarit | s-mãrtari, s-mãrtare |
| subjunctive | present | s-mãrit, s-mãritu | s-mãritsã, s-mãrits | s-mãriti, s-mãrite | s-mãrtãm, s-mãrtãmu | s-mãrtats, s-mãrtatsã, s-mãrtatsi | s-mãriti, s-mãrite |
| imperative | present | — | mãritã | — | — | mãrtats, mãrtatsã, mãrtatsi | — |
Synonyms
Related terms
- mãrtari / mãrtare
- mãrtat
See also
Etymology 2
From Latin marītus. Compare Romanian mărit.
Noun
mãrit
See also
Etymology 3
From the past participle of the verb mãrescu. Compare Romanian mărit.
Adjective
mãrit (feminine mãritã)
(masculine singular past passive participle of mãrescu used as an adjective)