ncurun

Aromanian

Alternative forms

  • ncurunu, ãncurun, ãncurunu, ncrun, ãncrun, curun, curunu

Etymology

From n- + curunã or from Latin coronō (with the prefix in-). Compare Romanian încununa, încunun, cununa.

Verb

ncurun (third-person singular ncurunã, participle ncurunatã)

  1. to wed, marry (unite in wedlock with a religious ceremony)
  2. (reflexive, mi-ncurun) to wed, marry (take a husband or wife), get married
  3. to crown

Conjugation

Conjugation of ncurun
long infinitive ncurunari, ncurunare
gerund ncurunãnda
past participle ncurunatã
singular plural
first second third first second third
indicative present ncurun, ncurunu ncurunj ncurunã ncurunãm, ncurunãmu ncurunats, ncurunatsã, ncurunatsi ncurunã
imperfect ncurunam ncurunai ncuruna ncurunam ncurunats, ncurunatsi ncuruna
simple perfect ncurunai ncurunash, ncurunashi ncurunã ncurunãm ncurunat ncurunarã
conditional present s-ncurunarim s-ncurunari, s-ncurunarishi s-ncurunari, s-ncurunare s-ncurunarim s-ncurunarit s-ncurunari, s-ncurunare
subjunctive present s-ncurun, s-ncurunu s-ncurunj s-ncuruni, s-ncurune s-ncurunãm, s-ncurunãmu s-ncurunats, s-ncurunatsã, s-ncurunatsi s-ncuruni, s-ncurune
imperative present — ncurunã — — ncurunats, ncurunatsã, ncurunatsi —

See also