notificar

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin nōtificāre.

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Central) [nu.ti.fiˈka]
    • IPA(key): (Balearic, Northwestern) [no.ti.fiˈka]
    • IPA(key): (Valencia) [no.ti.fiˈkaɾ]
    • Audio (Barcelona):(file)

    Verb

    notificar (first-person singular present notifico, first-person singular preterite notifiquí, past participle notificat)

    1. to notify

    Conjugation

    Further reading

    Portuguese

    Etymology

      Learned borrowing from Latin nōtificāre.

      Pronunciation

       
      • (Brazil) IPA(key): /no.t͡ʃi.fiˈka(ʁ)/ [no.t͡ʃi.fiˈka(h)]
        • (São Paulo) IPA(key): /no.t͡ʃi.fiˈka(ɾ)/
        • (Rio de Janeiro) IPA(key): /no.t͡ʃi.fiˈka(ʁ)/ [no.t͡ʃi.fiˈka(χ)]
        • (Caipira) IPA(key): /no.t͡ʃi.fiˈka(ɻ)/
       
      • (Portugal) IPA(key): /nu.ti.fiˈkaɾ/
        • (Southern Portugal) IPA(key): /nu.ti.fiˈka.ɾi/

      Verb

      notificar (first-person singular present notifico, first-person singular preterite notifiquei, past participle notificado)

      1. to notify

      Conjugation

      Further reading

      Spanish

      Etymology

        Derived from Latin notificāre.

        Pronunciation

        • IPA(key): /notifiˈkaɾ/ [no.t̪i.fiˈkaɾ]
        • Rhymes: -aɾ
        • Syllabification: no‧ti‧fi‧car

        Verb

        notificar (first-person singular present notifico, first-person singular preterite notifiqué, past participle notificado)

        1. to notify, announce, inform, intimate, make known

        Conjugation

        Further reading