niewierny

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *nevěrьnъ. By surface analysis, nie- + wierny. First attested in 1402.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɲɛvʲɛrniː/
    • IPA(key): (15th CE) /ɲɛvʲɛrni/

    Adjective

    niewierny

    1. faithless
      • 1930 [c. 1455], “I Reg”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 27, 8:
        Braly lupi w tich myescyech Gedzuri a Geti y Amalech, bo tich lyvdzi nyewyernich bidlylo pelno z dawna po wszey zemy (hi enim pagi habitabantur in terra antiquitus)
        [Brali łupy w tych mieściech: Jedzury a Jety, i Amalech, bo tych ludzi niewiernych bydliło pełno z dawna po wszej ziemi (hi enim pagi habitabantur in terra antiquitus)]
    2. (attested in Masovia) unfaithful; perfidious
      • 1920 [1425], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume II, number 1612, Zakroczym:
        Czo vczynil Sdzeslaw Micolayowi, tho za yego poczøthkem, kedy yemu rzecl, abi on bil newerni
        [Co uczynił Zdziesław Mikołajowi, to za jego początkiem, kiedy jemu rzekł, aby on był niewierny]
      • 1462-1463, Wiersz o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego‎[1], line 20:
        A then Walthko raczsza, then nyewyerny sdraczsza s Greglavem scha radzyly, yakoby gy (leg. ji 'go') zabycz myely
        [A ten Waltko radźsa, ten niewierny zdradźsa z Greglarem się radzili, jakoby ji ('go') zabić mieli]
    3. (attested in Greater Poland) false, fake; not real
      • 1888 [1402], Romuald Hube, editor, Zbiór rot przysiąg sądowych poznańskich, kościańskich, kaliskich, sieradzkich, piotrkowskich i dobrzyszyckich z końca wieku XIV i pierwszych lat wieku XV‎[2], Greater Poland, page 117:
        Iaco praue Ondrzey vmowil s Micolayem, eze Micolay mal postavicz... trzy swøthky ('świadki') przes othwloky, thedy Micolay, mimo vmowø przida do sødu, vstal newerni rok
        [Jako prawie Ondrzej umowił s Mikołajem, eże Mikołaj miał postawić... trzy świadki przez otwłoki, tedy Mikolaj, mimo umowę przydę do sądu, ustał niewierny rok]

    Derived terms

    adverb
    • niewiernie
    noun
    • niewierność

    Descendants

    • Polish: niewierny

    References

    Polish

    Etymology

    Inherited from Old Polish niewierny, from Proto-Slavic *nevěrьnъ. nie- +‎ wierny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɲɛˈvjɛr.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrnɘ
    • Syllabification: nie‧wier‧ny

    Adjective

    niewierny (comparative bardziej niewierny, superlative najbardziej niewierny, derived adverb niewiernie)

    1. unfaithful (adulterous) [with date ‘to whom’]
      Antonym: wierny
    2. unfaithful (not keeping good faith; disloyal; not faithful) [with date ‘to whom’]
      Synonym: nielojalny
    3. (religion) unfaithful (not having religious faith)
      Synonym: niewierzący
    4. unfaithful (negligent or imperfect)
      Synonym: wierny

    Declension

    Declension of niewierny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative niewierny niewierna niewierne niewierni niewierne
    genitive niewiernego niewiernej niewiernego niewiernych
    dative niewiernemu niewiernej niewiernemu niewiernym
    accusative niewiernego niewierny niewierną niewierne niewiernych niewierne
    instrumental niewiernym niewierną niewiernym niewiernymi
    locative niewiernym niewiernej niewiernym niewiernych

    Noun

    niewierny m pers (female equivalent niewierna)

    1. (religion) infidel, unbeliever
      Synonym: innowierca

    Declension

    Declension of niewierny
    singular plural
    nominative niewierny niewierni, niewierne1
    genitive niewiernego niewiernych
    dative niewiernemu niewiernym
    accusative niewiernego niewiernych
    instrumental niewiernym niewiernymi
    locative niewiernym niewiernych
    vocative niewierny niewierni

    1Deprecative.

    Derived terms

    nouns

    Further reading