wierny

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish wierny, from Proto-Slavic *věrьnъ. By surface analysis, wiara +‎ -ny.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈvjɛr.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛrnɘ
  • Syllabification: wier‧ny

Adjective

wierny (comparative wierniejszy or bardziej wierny, superlative najwierniejszy or najbardziej wierny, derived adverb wiernie)

  1. faithful

Declension

Declension of wierny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative wierny wierna wierne wierni wierne
genitive wiernego wiernej wiernego wiernych
dative wiernemu wiernej wiernemu wiernym
accusative wiernego wierny wierną wierne wiernych wierne
instrumental wiernym wierną wiernym wiernymi
locative wiernym wiernej wiernym wiernych

Noun

wierny m pers (female equivalent wierna)

  1. believer
    Synonym: wierzący

Declension

Declension of wierny
singular plural
nominative wierny wierni, wierne1
genitive wiernego wiernych
dative wiernemu wiernym
accusative wiernego wiernych
instrumental wiernym wiernymi
locative wiernym wiernych
vocative wierny wierni

1Deprecative.

Derived terms

adjective

Further reading

  • “wierny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “wierny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)