narzeczona

See also: narzeczoną

Polish

Etymology

    From narzeczony + -a.

    Pronunciation

    • IPA(key): /na.ʐɛˈt͡ʂɔ.na/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔna
    • Syllabification: na‧rze‧czo‧na

    Noun

    narzeczona f (male equivalent narzeczony)

    1. (nominalized) female equivalent of narzeczony (“fiancée”)

    Declension

    Declension of narzeczona
    singular plural
    nominative narzeczona narzeczone
    genitive narzeczonej narzeczonych
    dative narzeczonej narzeczonym
    accusative narzeczoną narzeczone
    instrumental narzeczoną narzeczonymi
    locative narzeczonej narzeczonych
    vocative narzeczona narzeczone

    Further reading

    • “narzeczona”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “narzeczona”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)