nabieracz

Polish

Etymology

    From nabierać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈbjɛ.rat͡ʂ/
    • Rhymes: -ɛrat͡ʂ
    • Syllabification: na‧bie‧racz

    Noun

    nabieracz m pers

    1. (colloquial) trickster, fraudster, swindler

    Declension

    Declension of nabieracz
    singular plural
    nominative nabieracz nabieracze
    genitive nabieracza nabieraczy, nabieraczów
    dative nabieraczowi nabieraczom
    accusative nabieracza nabieraczy, nabieraczów
    instrumental nabieraczem nabieraczami
    locative nabieraczu nabieraczach
    vocative nabieraczu nabieracze

    Noun

    nabieracz m inan

    1. scoop, scooper (device or tool used for scooping)

    Declension

    Declension of nabieracz
    singular plural
    nominative nabieracz nabieracze
    genitive nabieracza nabieraczy, nabieraczów1
    dative nabieraczowi nabieraczom
    accusative nabieracz nabieracze
    instrumental nabieraczem nabieraczami
    locative nabieraczu nabieraczach
    vocative nabieraczu nabieracze

    1Rare.

    Further reading

    • “nabieracz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “nabieracz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)