muscail

Irish

Pronunciation

Verb

muscail (present analytic musclaíonn, future analytic musclóidh, verbal noun muscladh, past participle musclaithe)

  1. alternative form of múscail (“to awake”)

Conjugation

Conjugation of muscail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present musclaím musclaíonn tú;
musclaír†
musclaíonn sé, sí musclaímid;
musclaíonn muid
musclaíonn sibh musclaíonn siad;
musclaíd†
a mhusclaíonn; a mhusclaíos musclaítear
past mhuscail mé; mhusclaíos mhuscail tú; mhusclaís mhuscail sé, sí mhusclaíomar; mhuscail muid mhuscail sibh; mhusclaíobhair mhuscail siad; mhusclaíodar a mhuscail musclaíodh
past habitual mhusclaínn /
musclaínn‡
mhusclaíteá /
musclaíteá‡
mhusclaíodh sé, sí /
musclaíodh sé, sí‡
mhusclaímis; mhusclaíodh muid /
musclaímis‡; musclaíodh muid‡
mhusclaíodh sibh /
musclaíodh sibh‡
mhusclaídís; mhusclaíodh /
musclaídís‡; musclaíodh siad‡
a mhusclaíodh mhusclaítí /
musclaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future musclóidh mé;
musclód;
musclóchaidh mé†
musclóidh tú;
musclóir†;
musclóchaidh tú†
musclóidh sé, sí;
musclóchaidh sé, sí†
musclóimid;
musclóidh muid;
musclóchaimid†;
musclóchaidh muid†
musclóidh sibh;
musclóchaidh sibh†
musclóidh siad;
musclóid†;
musclóchaidh siad†
a mhusclóidh; a mhusclós; a mhusclóchaidh†; a mhusclóchas† musclófar; musclóchar†
conditional mhusclóinn; mhusclóchainn† /
musclóinn‡; musclóchainn†‡
mhusclófá; mhusclóchthᆠ/
musclófá‡; musclóchthᆇ
mhusclódh sé, sí; mhusclóchadh sé, s토/
musclódh sé, sí‡; musclóchadh sé, s톇
mhusclóimis; mhusclódh muid; mhusclóchaimis†; mhusclóchadh muid† /
musclóimis‡; musclódh muid‡; musclóchaimis†‡; musclóchadh muid†‡
mhusclódh sibh; mhusclóchadh sibh† /
musclódh sibh‡; musclóchadh sibh†‡
mhusclóidís; mhusclódh siad; mhusclóchaidís†; mhusclóchadh siad† /
musclóidís‡; musclódh siad‡; musclóchaidís†‡; musclóchadh siad†‡
a mhusclódh; a mhusclóchadh† mhusclófaí; mhusclóchtha토/
musclófaí‡; musclóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go musclaí mé;
go musclaíod†
go musclaí tú;
go musclaír†
go musclaí sé, sí go musclaímid;
go musclaí muid
go musclaí sibh go musclaí siad;
go musclaíd†
— go musclaítear
past dá musclaínn dá musclaíteá dá musclaíodh sé, sí dá musclaímis;
dá musclaíodh muid
dá musclaíodh sibh dá musclaídís;
dá musclaíodh siad
— dá musclaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— musclaím muscail musclaíodh sé, sí musclaímis musclaígí;
musclaídh†
musclaídís — musclaítear
past participle musclaithe
verbal noun muscladh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of muscail
radical lenition eclipsis
muscail mhuscail not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Wagner, Heinrich (1959), Gaeilge Theilinn: Foghraidheacht, Gramadach, Téacsanna [The Irish of Teelin: Phonetics, Grammar, Texts] (in Irish), Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], section 380, page 136; reprinted 1979