mitigar

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin mītigāre. First attested in 1391.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Balearic, Central, Northwestern) [mi.tiˈɣa]
    • IPA(key): (Valencia) [mi.tiˈɣaɾ]
    • Audio (Barcelona):(file)
    • Rhymes: -a(ɾ)

    Verb

    mitigar (first-person singular present mitigo, first-person singular preterite mitiguí, past participle mitigat)

    1. (transitive) to mitigate

    Conjugation

    Derived terms

    References

    1. ^ “mitigar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026

    Further reading

    Interlingua

    Verb

    mitigar

    1. to mitigate

    Conjugation

        Conjugation of mitigar
    infinitive mitigar
    participle present perfect
    mitigante mitigate
    active simple perfect
    present mitiga ha mitigate
    past mitigava habeva mitigate
    future mitigara habera mitigate
    conditional mitigarea haberea mitigate
    imperative mitiga —
    passive simple perfect
    present es mitigate ha essite mitigate
    past esseva mitigate habeva essite mitigate
    future essera mitigate habera essite mitigate
    conditional esserea mitigate haberea essite mitigate
    imperative sia mitigate —

    Portuguese

    Etymology

    Learned borrowing from Latin mītigāre (“to make ripe”), from mītis (“ripe, mature”) + agō (“do, make”).

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /mi.t͡ʃiˈɡa(ʁ)/ [mi.t͡ʃiˈɡa(h)]
     
    • (Portugal) IPA(key): /mi.tiˈɡaɾ/ [mi.tiˈɣaɾ]
      • (Southern Portugal) IPA(key): /mi.tiˈɡa.ɾi/

    Verb

    mitigar (first-person singular present mitigo, first-person singular preterite mitiguei, past participle mitigado)

    1. to mitigate
      Synonyms: see Thesaurus:mitigar
      Antonyms: see Thesaurus:mitigar

    Conjugation

    Further reading

    Spanish

    Etymology

    From Latin mītigāre (“to make ripe”), from mītis (“ripe, mature”) + agō (“do, make”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /mitiˈɡaɾ/ [mi.t̪iˈɣ̞aɾ]
    • Rhymes: -aɾ
    • Syllabification: mi‧ti‧gar

    Verb

    mitigar (first-person singular present mitigo, first-person singular preterite mitigué, past participle mitigado)

    1. to mitigate, alleviate, allay, assuage, quench
    2. to soothe

    Conjugation

    Further reading