mitar

Portuguese

Etymology

    From mito + -ar.

    Pronunciation

     
     
    • (Portugal) IPA(key): /miˈtaɾ/
      • (Southern Portugal) IPA(key): /miˈta.ɾi/

    • Hyphenation: mi‧tar

    Verb

    mitar (first-person singular present mito, first-person singular preterite mitei, past participle mitado)

    1. (chiefly on the Internet) to excel, to demonstrate impressive qualities

    Conjugation

    Derived terms

    Further reading

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from Old Church Slavonic митарь (mitarĭ).

      Noun

      mitar m (plural mitari)

      1. (obsolete) customs officer

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative mitar mitarul mitari mitarii
      genitive-dative mitar mitarului mitari mitarilor
      vocative mitarule mitarilor

      References

      • mitar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN