mika

See also: Appendix:Variations of "mika"

Basque

Etymology

    Derived from Latin pica.

    Pronunciation

    • IPA(key): /mika/ [mi.ka]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ika, -a
    • Hyphenation: mi‧ka

    Noun

    mika inan

    1. magpie

    Declension

    Declension of mika (anim a-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive mika mika mikak mikok
    ergative mikak mikak mikek mikok
    dative mikari mikari mikei mikoi
    genitive mikaren mikaren miken mikon
    comitative mikarekin mikarekin mikekin mikokin
    causative mikarengatik mikarengatik mikengatik mikongatik
    benefactive mikarentzat mikarentzat mikentzat mikontzat
    instrumental mikaz mikaz mikez mikotaz
    inessive mikarengan mikarengan mikengan mikongan
    locative — — — —
    allative mikarengana mikarengana mikengana mikongana
    terminative mikarenganaino mikarenganaino mikenganaino mikonganaino
    directive mikarenganantz mikarenganantz mikenganantz mikonganantz
    destinative mikarenganako mikarenganako mikenganako mikonganako
    ablative mikarengandik mikarengandik mikengandik mikongandik
    partitive mikarik — — —
    prolative mikatzat — — —

    Alternative forms

    Further reading

    • “mika”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “mika”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Cebuano

    Pronunciation

    • Hyphenation: mi‧ka
    • IPA(key): /miˈkaʔ/ [miˈkaʔ]

    Adjective

    mikâ

    1. lazy
      Synonym: tapolan

    Anagrams

    Chinook Jargon

    Alternative forms

    Pronoun

    mika

    1. you
    2. your

    Hawaiian

    Etymology

    From English mister.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmi.ka/, [ˈmi.kə]

    Noun

    mika

    1. mister

    Indonesian

    Pronunciation

    Etymology 1

    Inherited from Malay mika (“you”), from Prakrit [Term?].

    Pronoun

    mika

    1. (archaic, chiefly literary) second person pronoun: you, your
    Coordinate terms
    Indonesian personal pronouns
    singular plural
    1st person exclusive regular aku,
    saya1
    kami
    enclitic -ku -
    proclitic ku- -
    1st person inclusive - kita
    2nd person regular kamu,
    Anda2,
    kau3
    kalian,
    Anda2,
    Anda sekalian2,
    Anda semua2
    enclitic -mu -
    3rd person regular dia,
    beliau4,
    ia3
    mereka
    enclitic -nya -
    reflexive diri5, diri sendiri
    emphatic sendiri
    1 Polite.
    2 Formal.
    3 Now mostly literary.
    4 Respectful.

    5 Sometimes used as an emphatic marker instead of being reflexive.
    Notes:
    • This table only shows personal pronouns that are commonly used in the standard language.
    • The second person pronouns are often replaced by kinship terms, titles, or the like.
    • The enclitics are only used obliquely (object or possessor), while the proclitic is only used as a subject.
    See each entry for more information.

    Etymology 2

    Borrowed from Dutch mica, from Latin mīca (“mica; miche”, literally “crumb, grain”).

    Noun

    mika (plural mika-mika)

    1. (mineralogy) mica
      Synonyms: abrak, batu cermin
    Derived terms
    • mika cokelat

    Further reading

    Japanese

    Romanization

    mika

    1. Rōmaji transcription of みか

    Polish

    Etymology

      Learned borrowing from Latin mīca.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈmi.ka/
      • Rhymes: -ika
      • Syllabification: mi‧ka

      Noun

      mika f (related adjective mikowy)

      1. (mineralogy) mica (hydrous aluminosilicate mineral)
        Synonyms: łuszczyk, (obsolete) mikowiec

      Declension

      Declension of mika
      singular plural
      nominative mika miki
      genitive miki mik
      dative mice mikom
      accusative mikę miki
      instrumental miką mikami
      locative mice mikach
      vocative miko miki

      Derived terms

      nouns
      • mikowiec

      Further reading

      • “mika”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “mika”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

      Turkish

      Etymology

        Derived from Latin mica.[1]

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈmi.ka/
        • Hyphenation: mi‧ka

        Noun

        mika (definite accusative mikayı, plural mikalar)

        1. mica

        Declension

        Declension of mika
        singular plural
        nominative mika mikalar
        definite accusative mikayı mikaları
        dative mikaya mikalara
        locative mikada mikalarda
        ablative mikadan mikalardan
        genitive mikanın mikaların
        Possessive forms
        nominative
        singular plural
        1st singular mikam mikalarım
        2nd singular mikan mikaların
        3rd singular mikası mikaları
        1st plural mikamız mikalarımız
        2nd plural mikanız mikalarınız
        3rd plural mikaları mikaları
        definite accusative
        singular plural
        1st singular mikamı mikalarımı
        2nd singular mikanı mikalarını
        3rd singular mikasını mikalarını
        1st plural mikamızı mikalarımızı
        2nd plural mikanızı mikalarınızı
        3rd plural mikalarını mikalarını
        dative
        singular plural
        1st singular mikama mikalarıma
        2nd singular mikana mikalarına
        3rd singular mikasına mikalarına
        1st plural mikamıza mikalarımıza
        2nd plural mikanıza mikalarınıza
        3rd plural mikalarına mikalarına
        locative
        singular plural
        1st singular mikamda mikalarımda
        2nd singular mikanda mikalarında
        3rd singular mikasında mikalarında
        1st plural mikamızda mikalarımızda
        2nd plural mikanızda mikalarınızda
        3rd plural mikalarında mikalarında
        ablative
        singular plural
        1st singular mikamdan mikalarımdan
        2nd singular mikandan mikalarından
        3rd singular mikasından mikalarından
        1st plural mikamızdan mikalarımızdan
        2nd plural mikanızdan mikalarınızdan
        3rd plural mikalarından mikalarından
        genitive
        singular plural
        1st singular mikamın mikalarımın
        2nd singular mikanın mikalarının
        3rd singular mikasının mikalarının
        1st plural mikamızın mikalarımızın
        2nd plural mikanızın mikalarınızın
        3rd plural mikalarının mikalarının

        Adjective

        mika

        1. Made of mica.

        Declension

        Predicative forms of mika
        present tense
        positive declarative positive interrogative
        ben (I am) mikayım mika mıyım?
        sen (you are) mikasın mika mısın?
        o (he/she/it is) mika / mikadır mika mı?
        biz (we are) mikayız mika mıyız?
        siz (you are) mikasınız mika mısınız?
        onlar (they are) mika(lar) mika(lar) mı?
        past tense
        positive declarative positive interrogative
        ben (I was) mikaydım mika mıydım?
        sen (you were) mikaydın mika mıydın?
        o (he/she/it was) mikaydı mika mıydı?
        biz (we were) mikaydık mika mıydık?
        siz (you were) mikaydınız mika mıydınız?
        onlar (they were) mikaydılar mika mıydılar?
        indirect past
        positive declarative positive interrogative
        ben (I was) mikaymışım mika mıymışım?
        sen (you were) mikaymışsın mika mıymışsın?
        o (he/she/it was) mikaymış mika mıymış?
        biz (we were) mikaymışız mika mıymışız?
        siz (you were) mikaymışsınız mika mıymışsınız?
        onlar (they were) mikaymışlar mika mıymışlar?
        conditional
        positive declarative positive interrogative
        ben (if I) mikaysam mika mıysam?
        sen (if you) mikaysan mika mıysan?
        o (if he/she/it) mikaysa mika mıysa?
        biz (if we) mikaysak mika mıysak?
        siz (if you) mikaysanız mika mıysanız?
        onlar (if they) mikaysalar mika mıysalar?

        For negative forms, use the appropriate form of değil.

        References

        1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “mika”, in Nişanyan Sözlük

        Further reading

        Waray-Waray

        Noun

        mikâ

        1. (colloquial) American