markocić

Polish

Etymology

    From markotny + -ić.

    Pronunciation

    Verb

    markocić impf (perfective zamarkocić)

    1. (reflexive with się, Malbork) synonym of gniewać się [with na (+ accusative) ‘at whom’]
    2. (reflexive with się, Kielce, Lasovia) synonym of nudzić się [with na (+ accusative) ‘at whom’]
    3. (reflexive with się, impersonal, Łowicz) synonym of przykrzyć się [with bez (+ accusative) ‘because of whom’]
    4. (reflexive with się, Łowicz) synonym of smucić się

    Further reading

    • Dr Nadmorski (Józef Łęgowski) (1889), “markocić”, in “Spis wyrazów właściwych gwarze malborskiej i kociewskiej”, in Wisła. Miesięcznik Geograficzno-Etnograficzny (in Polish), volume 3 z.4, page 746
    • Zygmunt Wasilewski (1895), “markocić”, in “Słowniczek wyrazów ludowych we wsi Jaksicach”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 5, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 93
    • Oskar Kolberg (1865), “markocić”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 263
    • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “markocić sie”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 40
    • Halina Świderska (1929), “markoćić śe”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 114