markotny

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *mъrkotati + -ny.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /marˈkɔt.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔtnɘ
  • Syllabification: mar‧kot‧ny

Adjective

markotny (comparative bardziej markotny, superlative najbardziej markotny, derived adverb markotnie or markotno)

  1. sullen, downcast, moody, morose
    Synonyms: pochmurny, ponury, posępny

Declension

Declension of markotny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative markotny markotna markotne markotni markotne
genitive markotnego markotnej markotnego markotnych
dative markotnemu markotnej markotnemu markotnym
accusative markotnego markotny markotną markotne markotnych markotne
instrumental markotnym markotną markotnym markotnymi
locative markotnym markotnej markotnym markotnych

Derived terms

adjective

Further reading

  • “markotny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “markotny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
  • Oskar Kolberg (1865), “markotny”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 263
  • Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “markotny”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 40