lubić

See also: lubic

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *ľūbìti. First attested in the end of the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /lʲuːbʲit͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /lʲubʲit͡ɕʲ/

    Verb

    lubić impf

    1. to like, to enjoy
      • 1882 [End of the 15th century], Emil Kałużniacki, editor, Kleinere altpolnische Texte aus Handschriften des XV. und des Anfangs des XVI. Jahrhunderts‎[2], page 288:
        Bog nye chcze szmyerczi grzesznego czlowyeka, ale wyaczey sprawyedlywego luby
        [Bog nie chce śmierci grzesznego człowieka, ale więcej sprawiedliwego lubi]
    2. (reflexive with się) to be liked
      • 1901 [Middle of the 15th century], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 432:
        Bogv sye nye lyvby (non placet) dvsz potøpyenye
        [Bogu się nie lubi (non placet) dusz potępienie]
    3. (reflexive with się, impersonal, attested in Lesser Poland) to be liked [with w (+ locative) ‘subject’]
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 146, 11, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Ne w moczy kona bødze ymecz wolø any w sczaskach møsz[o]wych lvbycz se bødze gemv (beneplacitum erit ei)
        [Nie w mocy konia będzie imieć wolą ani w ściążkach męż(o)wych lubić sie będzie jemu (beneplacitum erit ei)]
    4. (reflexive with się, attested in Lesser Poland) to be desirable or proper
      • 1930 [c. 1455], “Gen”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 19, 8:
        Mam dwye dzewce..., a ticz wam wywodø, pozødaczyely, iako syø wam luby (abutimini eis, sicut vobis placuerit)
        [Mam dwie dziewce..., a tyć wam wywiodę, *pożądacieli, jako się wam lubi (abutimini eis, sicut vobis placuerit)]
      • 1886 [c. 1455-1460], Emil Kałużniacki, editor, Die polnische Recension der Magdeburger Urtheile und die einschlägigen deutschen, lateinischen und czechischen Sammlungen, page 197:
        Gdyby gednemv vidano prawo, czo by [go] nye lubyl any go chcze myecz za prawo
        [Gdyby jednemu wydano prawo, co by nie lubił ani go chce mieć za prawo]
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 67, 17, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Gora, w ieysze lubilo se iest bogu przebiwacz (beneplacitum est deo habitare)
        [Gora, w jejże lubiło sie jest Bogu przebywać (beneplacitum est deo habitare)]

    Derived terms

    adjectives
    verbs
    adjectives
    • lubiezny
    • lubieźliwy
    • nielubieźliwy
    • nieluby
    adverbs
    nouns
    verbs

    Descendants

    • Polish: lubić
    • Silesian: lubić

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “lubić”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “lubić”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • Mańczak, Witold (2017), “lubić”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “lubić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “lubić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    Alternative forms

    Etymology

      Inherited from Old Polish lubić.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈlu.bit͡ɕ/
      • Audio 1; “lubić”:(file)
      • Audio 2; “lubić”:(file)
      • Audio 3; “lubić się”:(file)
      • Rhymes: -ubit͡ɕ
      • Syllabification: lu‧bić

      Verb

      lubić impf

      1. (transitive) to like (to have positive emotions for; to prefer the company of)
      2. (transitive, auxiliary) to like (to get pleasure from) [with infinitive ‘to do what’]
        Lubię grać w koszykówkę. ― I like playing basketball.
      3. (transitive, auxiliary) to like (to require for proper growth and development) [with infinitive ‘to do what’]
      4. (intransitive) to like (to be prone (to))
      5. (transitive, Western Kraków, Rudawa) synonym of kochać (“to love”)
      6. (reflexive with się) to like oneself
      7. (reflexive with się) to like each other [with z (+ instrumental)]
      8. (reflexive with się, colloquial) to like; to accept [with z (+ instrumental) ‘what’]
        Synonym: akceptować
      9. (reflexive with się, colloquial) to get along [with z (+ instrumental)]
        Synonyms: pasować, współgrać
      10. (reflexive with się, Middle Polish) to please (to give pleasure)
        Synonym: podobać się

      Conjugation

      Conjugation of lubić impf (class VIa)
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive lubić
      present tense 1st lubię lubimy
      2nd lubisz lubicie
      3rd lubi lubią
      impersonal lubi się
      past tense 1st lubiłem,
      -(e)m lubił
      lubiłam,
      -(e)m lubiła
      lubiłom1,
      -(e)m lubiło
      lubiliśmy,
      -(e)śmy lubili
      lubiłyśmy,
      -(e)śmy lubiły
      2nd lubiłeś,
      -(e)ś lubił
      lubiłaś,
      -(e)ś lubiła
      lubiłoś1,
      -(e)ś lubiło
      lubiliście,
      -(e)ście lubili
      lubiłyście,
      -(e)ście lubiły
      3rd lubił lubiła lubiło lubili lubiły
      impersonal lubiano
      future tense 1st będę lubił, będę lubić będę lubiła, będę lubić będę lubiło1, będę lubić będziemy lubili, będziemy lubić będziemy lubiły, będziemy lubić
      2nd będziesz lubił, będziesz lubić będziesz lubiła, będziesz lubić będziesz lubiło1, będziesz lubić będziecie lubili, będziecie lubić będziecie lubiły, będziecie lubić
      3rd będzie lubił, będzie lubić będzie lubiła, będzie lubić będzie lubiło, będzie lubić będą lubili, będą lubić będą lubiły, będą lubić
      impersonal będzie lubić się
      conditional 1st lubiłbym,
      bym lubił
      lubiłabym,
      bym lubiła
      lubiłobym1,
      bym lubiło
      lubilibyśmy,
      byśmy lubili
      lubiłybyśmy,
      byśmy lubiły
      2nd lubiłbyś,
      byś lubił
      lubiłabyś,
      byś lubiła
      lubiłobyś1,
      byś lubiło
      lubilibyście,
      byście lubili
      lubiłybyście,
      byście lubiły
      3rd lubiłby,
      by lubił
      lubiłaby,
      by lubiła
      lubiłoby,
      by lubiło
      lubiliby,
      by lubili
      lubiłyby,
      by lubiły
      impersonal lubiano by
      imperative 1st niech lubię lubmy
      2nd lub lubcie
      3rd niech lubi niech lubią
      less common forms
      pluperfect
      (dated, literary)
      1st lubiłem był lubiłam była lubiłom było1 lubiliśmy byli lubiłyśmy były
      2nd lubiłeś był lubiłaś była lubiłoś było1 lubiliście byli lubiłyście były
      3rd lubił był lubiła była lubiło było lubili byli lubiły były
      past conditional
      (dated, literary)
      1st byłbym lubił byłabym lubiła byłobym lubiło1 bylibyśmy lubili byłybyśmy lubiły
      2nd byłbyś lubił byłabyś lubiła byłobyś lubiło1 bylibyście lubili byłybyście lubiły
      3rd byłby lubił byłaby lubiła byłoby lubiło byliby lubili byłyby lubiły
      active adjectival participle lubiący lubiąca lubiące lubiący lubiące
      passive adjectival participle lubiany lubiana lubiane lubiani lubiane
      contemporary adverbial participle lubiąc
      verbal noun lubienie

      1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

      Derived terms

      phrases
      • rybka lubi pływać

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), lubić is one of the most used words in Polish, appearing 5 times in scientific texts, 1 time in news, 1 time in essays, 52 times in fiction, and 79 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 138 times, making it the 433rd most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “lubić”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 223

      Further reading

      • Modern Standard Polish:
        • “lubić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “lubić się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “lubić”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)
        • lubić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
      • Middle Polish:
        • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “lubić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “lubić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
        • “LUBIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 13.12.2008
      • Historic dictionaries:
      • Dialectal dictionaries:
        • Jan Karłowicz (1903), “lubić”, in Hieronim Łopaciński, Wacław Taczanowski, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 3: L do O, Kraków: Akademia Umiejętności, page 48