loyal

See also: Loyal

English

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Middle French loyal, from Old French loial, leial, leal, from Latin lēgālis. Doublet of legal and leal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈlɔɪəl/
    • Audio (UK):(file)
    • Rhymes: -ɔɪəl
    • Hyphenation: loy‧al

    Adjective

    loyal (comparative more loyal, superlative most loyal)

    1. Having or demonstrating undivided and constant support for someone or something.
      Dogs are very loyal animals, which is why they make wonderful pets.
      George is a loyal and loving husband.
    2. Firm in allegiance to a person or institution; allegiant.
    3. Faithful to a person or cause.
      We must remain loyal to the mission.

    Antonyms

    Derived terms

    Translations

    Anagrams

    Danish

    Etymology

    Borrowed from French loyal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /løjaːl/, [lʌˈjæːˀl]

    Adjective

    loyal

    1. loyal

    Inflection

    Inflection of loyal
    positive comparative superlative
    indefinite common singular loyal — —2
    indefinite neuter singular loyalt — —2
    plural loyale — —2
    definite attributive1 loyale — —

    1 When an adjective is applied predicatively to something definite,
    the corresponding "indefinite" form is used.
    2 The "indefinite" superlatives may not be used attributively.

    Derived terms

    Further reading

    French

    Etymology

    Inherited from Old French loial (with various alternative forms: leial, leal, loyel) from Latin lēgālis.[1] Equivalent to loi +‎ -al. Doublet of légal.

    Pronunciation

    Adjective

    loyal (feminine loyale, masculine plural loyaux, feminine plural loyales)

    1. loyal, faithful
      Near-synonym: fidèle
    2. fair, honest
      Antonym: déloyal

    Derived terms

    References

    1. ^ Walther von Wartburg (1928–2002), “loyal”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 5: J L, page 239

    Further reading

    German

    Etymology

    18th century, from French loyal, from Latin legalis. Doublet of legal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /lo̯aˈjaːl/, [lɔˈjaːl], [lo-], [lo.aˈjaːl]
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)

    Adjective

    loyal (strong nominative masculine singular loyaler, comparative loyaler, superlative am loyalsten)

    1. loyal
      Antonym: illoyal

    Usage notes

    • Loyal usually means a formal, outward kind of loyalty, whereas treu tends to mean loyalty that is based on emotion or deep-rooted conviction. Therefore loyal is used especially with institutions, business partners, colleagues etc., while treu is used especially with lovers, friends, pets and suchlike. Ein loyaler Ehemann would be a husband who is reliable, supports his wife, does not speak ill of her, etc., whereas ein treuer Ehemann would put more emphasis on intimate affection and monogamy. Similarly, ein loyaler Anhänger is a follower who is reliable and performs their duty, while the expression ein treuer Anhänger may add an emotional level.

    Declension

    Positive forms of loyal
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative er ist loyal sie ist loyal es ist loyal sie sind loyal
    strong declension
    (without article)
    nominative loyaler loyale loyales loyale
    genitive loyalen loyaler loyalen loyaler
    dative loyalem loyaler loyalem loyalen
    accusative loyalen loyale loyales loyale
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der loyale die loyale das loyale die loyalen
    genitive des loyalen der loyalen des loyalen der loyalen
    dative dem loyalen der loyalen dem loyalen den loyalen
    accusative den loyalen die loyale das loyale die loyalen
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein loyaler eine loyale ein loyales (keine) loyalen
    genitive eines loyalen einer loyalen eines loyalen (keiner) loyalen
    dative einem loyalen einer loyalen einem loyalen (keinen) loyalen
    accusative einen loyalen eine loyale ein loyales (keine) loyalen
    Comparative forms of loyal
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative er ist loyaler sie ist loyaler es ist loyaler sie sind loyaler
    strong declension
    (without article)
    nominative loyalerer loyalere loyaleres loyalere
    genitive loyaleren loyalerer loyaleren loyalerer
    dative loyalerem loyalerer loyalerem loyaleren
    accusative loyaleren loyalere loyaleres loyalere
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der loyalere die loyalere das loyalere die loyaleren
    genitive des loyaleren der loyaleren des loyaleren der loyaleren
    dative dem loyaleren der loyaleren dem loyaleren den loyaleren
    accusative den loyaleren die loyalere das loyalere die loyaleren
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein loyalerer eine loyalere ein loyaleres (keine) loyaleren
    genitive eines loyaleren einer loyaleren eines loyaleren (keiner) loyaleren
    dative einem loyaleren einer loyaleren einem loyaleren (keinen) loyaleren
    accusative einen loyaleren eine loyalere ein loyaleres (keine) loyaleren
    Superlative forms of loyal
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative er ist am loyalsten sie ist am loyalsten es ist am loyalsten sie sind am loyalsten
    strong declension
    (without article)
    nominative loyalster loyalste loyalstes loyalste
    genitive loyalsten loyalster loyalsten loyalster
    dative loyalstem loyalster loyalstem loyalsten
    accusative loyalsten loyalste loyalstes loyalste
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der loyalste die loyalste das loyalste die loyalsten
    genitive des loyalsten der loyalsten des loyalsten der loyalsten
    dative dem loyalsten der loyalsten dem loyalsten den loyalsten
    accusative den loyalsten die loyalste das loyalste die loyalsten
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein loyalster eine loyalste ein loyalstes (keine) loyalsten
    genitive eines loyalsten einer loyalsten eines loyalsten (keiner) loyalsten
    dative einem loyalsten einer loyalsten einem loyalsten (keinen) loyalsten
    accusative einen loyalsten eine loyalste ein loyalstes (keine) loyalsten

    Further reading

    • “loyal” in Duden online
    • “loyal”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache‎[1] (in German)

    Indonesian

    Etymology

    Borrowed from Dutch loyaal (“loyal”), from Middle Dutch loyael, from Old French loyal, from Latin lēgālis. Doublet of legal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈlo.jal/
    • Rhymes: -jal
    • Hyphenation: lo‧yal

    Adjective

    loyal (comparative lebih loyal, superlative paling loyal)

    1. loyal
      Synonyms: patuh, setia

    Derived terms

    • keloyalan

    Further reading

    Middle French

    Etymology

      From Old French loial.

      Adjective

      loyal m (feminine singular loyale, masculine plural loyaux, feminine plural loyales)

      1. loyal

      Descendants

      • French: loyal

      References