llaminar
Catalan
Etymology
Inherited from Vulgar Latin *lambinare, frequentive of Latin lambō (“to lick”).
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [ʎə.miˈna]
- IPA(key): (Valencia) [ʎa.miˈnaɾ]
- IPA(key): (Northwestern) [ʎa.miˈna]
Verb
llaminar (first-person singular present llamino, first-person singular preterite llaminí, past participle llaminat)
- (dialectal, transitive) to lick (of a dam, particularly a ewe, towards her young)
Conjugation
Central Catalan conjugation of llaminar (first conjugation)
Derived terms
- llaminadura
- llaminejar
- llaminer
Further reading
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “llaminar”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
- “llaminar”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026