licyś

Lower Sorbian

Etymology

From Proto-Slavic *ličiti. Cognate with Upper Sorbian ličić, Polish liczyć, Belarusian лічы́ць (ličýcʹ), Ukrainian лічи́ти (ličýty).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈlit͡sɨɕ/, [ˈlʲit͡sɨɕ]

Verb

licyś impf (perfective pśelicyś)

  1. to count (enumerate or determine number)

Conjugation

Conjugation of licyś (imperfective)
present singular dual plural
1st person licym licymej licymy
2nd person licyš licytej licyśo
3rd person licy licytej lice
preterite singular dual plural
1st person licach licachmej licachmy
2nd person licašo licaštej licašćo
3rd person licašo licaštej licachu
imperative singular dual plural
2nd person lic lictej licćo
participle other non-finite
present licecy infinitive licyś
past active
("ł-form")
licył supine licyt
past passive licony verbal noun licenje

Derived terms

  • dolicyś
  • nalicyś
  • pśelicowaś
  • pśelicyś
  • pśilicowaś
  • pśilicyś
  • rozlicowaś
  • rozlicyś
  • wjelicowaś
  • wjelicyś
  • woblicowaś
  • woblicyś
  • wólicyś
  • wótlicowaś
  • wótlicyś
  • wulicowaś
  • wulicyś
  • zalicyś
  • zlicowaś
  • zlicyś

Further reading

  • Muka, Arnošt (1921, 1928), “licyś”, in Słownik dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow (in German), St. Petersburg, Prague: ОРЯС РАН, ČAVU; Reprinted Bautzen: Domowina-Verlag, 2008
  • Starosta, Manfred (1999), “licyś”, in Dolnoserbsko-nimski słownik / Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch (in German), Bautzen: Domowina-Verlag