kupiectwo

Polish

Etymology

    From kupiec + -stwo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kuˈpjɛ.t͡stfɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡stfɔ
    • Syllabification: ku‧pie‧ctwo

    Noun

    kupiectwo n

    1. (economics) trade (buying and selling of goods and services on a market)
      Synonyms: handel, obrót
    2. (collective, dated) merchants in general

    Declension

    Declension of kupiectwo
    singular
    nominative kupiectwo
    genitive kupiectwa
    dative kupiectwu
    accusative kupiectwo
    instrumental kupiectwem
    locative kupiectwie
    vocative kupiectwo
    adjective
    noun
    verbs

    Further reading

    • “kupiectwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “kupiectwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)